VIII. Ca.

Sophoᵉ .8. Expecta me in die reſurrectionis mee in futurū. tertio ponit ꝓbationē maioris dicēs. Naꝫ qd̓ videtquis quid .i. cur ſꝑat. quaſi dicat. Spes importat motuꝫanime in aliqͦd nō habitū tendentē. Cū aūt aliquid iā habetur nō eſt neceſſariū vt in id aliqͥs moueat̉. Et eſt notādum ꝙ qꝛ ſpes ex fide quodā modo orit̉ attribuit ſpei opꝰillud qd̓ eſt fidei .ſ. eſſe de non viſis. ſcd̓m illud. he. xj. Fides eſt argumētū nō apparentiū. quarto ponit ꝯcluſionēdicēs. Si aūt qd̓ nō videmꝰ ſperamꝰ ſequit̉ qd̓ ꝑ patientiam expectamus. Und̓ notādū eſt ꝙ ꝓprie patia importat tolerantiā tribulationū cum quadā equanimitate. infra. 12. In tribulatione patiētes. qꝛ vero dilatio boni habet quandā rōneꝫ mali. Inde eſt ꝙ etiā diutina expectatio bonoꝝ abſentiū cū trāquillitate animi attribuit̉ patiētie. ſed hec maxime ad lōganimitateꝫ ꝑtinent ſcd̓m illudIa. 2. Patiētes eſtote vſqꝫ ad aduentū dn̄i. Vtroqꝫ autēmodo patiētia hic accipit̉ qꝛ apl̓i expectabāt equanimit̓gloriā ⁊ cū dilatione ⁊ tribulatione. ¶ Deinde cuꝫ dicit.Simil̓r aūt ⁊c. on̄dit qūo per ſpūm ſanctū adiuuamur indefectibus vite pn̄tis. Et pͥmo ꝙͣtum ad cōpletionē deſiderioꝝ. ſcd̓o ꝙͣtum ad directione exterioꝝ euentuum ibi.Scimus aūt ⁊c̄. Circa pͥmū duo facit. Primo ꝓponit qd̓intēdit. 2º manifeſtat ꝓpoſitū ibi Nā quid oremꝰ ⁊c. Dicit ergo pͥmo. Dictū eſt ꝙ per ſpūꝫ ſāctū viuificabūtur noſtra mortalia corꝑa qn̄ aufferetur a nobis nr̄a infirmitas.Simil̓r aūt ⁊ in ſtatu huiꝰ vite in quo adhuc infirmitatiſubijcimur ſpūs adiuuat infirmitatē noſtrā. ⁊ ſi nō total̓reā tollat. eze. 3. Spūs qͦqꝫ eleuauit me. ⁊ aſſūpſit me abijamarꝰ in indignatiōe ſpūs mei qͣſi infirmitate nōdū total̓rceſſante. Manꝰ em̄ dn̄i erat mecū cōfortans me. Et in hͦſpūs me aſſūpſit. Ma. 26. Spūs quidē prōptus eſt caroaūt infirma. ¶ Deinde cū dicit. Nā quid oremꝰ ⁊c. māifeſtat qd̓ dixerat. Et pͥmo on̄dit neceſſitatē auxilij ſpūs qd̓ꝑtinet ad infirmitatē pn̄tis vite. 2º oſtēdit modū auxilijibi. Sed ip̄e ſpūs ⁊c. tertio oſtendit efficatiam auxilij ibi.Qui autem ſcrutatur ⁊c. Dicit ergo primo Recte dicoꝙſpiritus adiuuat infirmitatam noſtrā. Nā in hoc patimurinfirmitatem ꝙ neſcimꝰ quid oremꝰ ſicut oꝑtet. Iob. 3.Uiro cuius abſcōdita eſt via ⁊ circūdedit eū deꝰ tenebrisEt eſt ꝯſiderādū ꝙ duo dicit nos apl̓s neſcire .ſ. quid orādo petamꝰ ⁊ modū quo petere oporteat. ſed vtrūqꝫ videt̉eſſe falſum. Nā pͥmo ſcimus quid oremꝰ qꝛ hoc nos dn̄sdocuit. Mat. 6. Sāctificetur nomē tuū ⁊c. Sed dicendūꝙ in generali quidē poſſumꝰ ſcire quid cōuenienter oremus. ſed ī ſpēali hoc nō poſſumꝰ ſcire. pͥmo quidē qꝛ ſi d̓ſideramꝰ aliqd̓ opus ꝟtutis facere qd̓ eſt implere dei voluntatē ſicut in celo ⁊ in terra. pōt ꝯtingere ꝙ illud opusvirtutis nō eſt huic vel illi cōgruuꝫ ſicut alicui qui vtilit̓poſſet in actione ꝓficere nō expedit ꝯtēplationis quies.⁊ ecōuerſo vt greg. dicit ī moralibꝰ ſuꝑ illud Iob. 5. Ingredieris in abundātia ſepulcrū. Unde dicit̉ ꝓuer. 14.Eſt via q̄ videt̉ hoī iuſta. nouiſſima aūt illius ducunt admortē. 2 aliquis deſiderat aliqd̓ tēporale bonū ad ſuſtētationem vite qd̓ eſt petere panē quottidianum qd̓ tn̄ ſibivertitur in ꝑiculuꝫ mortis. Multi em̄ ꝓpter diuitias ꝑierunt. Ecc. 5. Diuitie ꝯſeruate in malum dn̄i ſui. 3º aliqͥsdeſiderat liberari ab aliqua moleſtia tēptationis que tamen eſt ſibi ad cuſtodiā hūilitatis. ſicut paulus petijt ammoueri a ſe ſtimulū qui tn̄ erat ei datꝰ ne euꝫ magnitudoreuelationū extolleret. vt dicitur. 2ᵉ. cor. 12. Similit̓ etiam videtur ꝙ ſciamꝰ ſicut oportet nos orare ſcd̓m illud.Iac. pͥmo. Poſtulet in fide nihil heſitans. Et ad hoc dicendum ꝙ in generali hoc ſcire poſſumꝰ ſed in ſpēali motus cordis noſtri vſqꝫquaqꝫ diſcernere nō poſſumꝰ. vtputa vtrū petamus aliquid ex ira vel ex zelo iuſtitie. Unde⁊ Mat. 20. reprobata eſt petitio filioꝝ zebedei qꝛ licꝫ vi

derētur ꝑticipationem diuine glorie poſtulare: tamen exquadam gloria ſeu elatione ꝓcedebat eoꝝ peticio. ¶ Deinde cū dicit. Sed ip̄e ⁊c. ponit modū auxilij ſpūſſācti dicens ꝙ ipſe ſpūs poſtulat ꝓ nobis gemitibus inenarrabilibus. Quod quidē videtur ſuffragari errori arrij ⁊ macedonij qui poſuerunt ſpūm ſanctū eſſe creaturā ⁊ minorem patre ⁊ filio. poſtulare eniꝫ eſt minoris. ſed ſi ex ex eoꝙ dicit eum poſtulare intelligamꝰ eū eſſe paſſibilem creaturā ⁊ patre minorem. ꝯſequēs eſt ętiā ꝙ ex eo ꝙ dicit eūgemitibus poſtulare. intelligamꝰ eum eſſe paſſibilē creaturam beatitudine carentē. quod nullus vnꝙͣ hereticusdixit. Nam gemitus ex dolore eſt qui ad miſeriam ꝑtinetEt ideo exponendū eſt poſtulat id eſt poſtulantes nos facit ſicut ⁊ gen̄. 22. Nunc cognoui ꝙ timeas dominū id ēcognoſcere feci. Facit aūt nos ſpūſſāctus. poſtulare inꝙͣtum in nobis recta deſideria eāt. Nam poſtulatio eſt quedam deſiderioꝝ explicatio. Deſideria aūt recta ex amorecaritatis proueniūt quā in nobis ſpūſſanctus facit. ſupra5. Caritas dei diffuſa eſt in cordibus noſtris per ſpūm ſāctum qui datus eſt nobis. Spiritu aūt ſancto dirigēte ⁊ īſtigante cor noſtrū ⁊ noſtra deſideria non poſſunt eſſe niſinobis vtilia. Fſa. 4. Ego dominꝰ docens te vtilia. ⁊ id̓oſubdit. Pro nobis. Eius aūt qd̓ multum deſideramus ⁊deſideranter petimꝰ dilationeꝫ cū dolore ⁊ gemitibus patimur. Et ideo ſubdit. Gemitibus. quos ſpūſſāctus ī corde noſtro cāt inꝙͣtum .ſ. nos facit celeſtia deſiderare quedifferūtur. Iſte eſt gemitus columbe quē ſpūſſanctus innobis facit. Naū. 2. Minabant gementes vt colūbe. Dicit aūt inenarrabilibus. aut qꝛ ſunt ꝓpter rem inenarrabilem ſcilicet celeſtem gloriā. 2ᵉ. coꝝ. 12. Audiuit archana verba que nō licet homini loqui. Aut qꝛ ipſi motꝰ cordis ſufficienter enarrari nō poſſunt. ſcd̓m ꝙ a ſpū ſancto1proceuunt. yvb. 38. Quis enarrabit celorum rationem.¶ Deinde cum dicit. Qui autē ſcrutator ⁊c. oſtendit efficatiam auxilij quo ſpūſſanctus nos adiuuat dicens. Quiautē ſcrutatur corda id eſt deus cui ꝓpriuꝫ eſt corda ſcrutari. psͣ. Scrutans corda ⁊ renes deus. Dicit autē deusſcrutari corda nō ꝙ inquirēdo occulta cordis cognoſcat.ſed qꝛ manifeſte ſcit ea q̄ in corde latēt. Sopho. 1º. Scrutabor thrl̓m in lucernis. Deus inꝙͣ ſcrutās corda ſcit ideſt approbat ſcd̓m illud. 2º. thi. 2. Nouit dn̄s qui ſunt eius. Quid d̓ſideret ſpūs .i. quid d̓ſiderare nos faciat. psͣ.Dn̄e ante te om̄e deſideriū meū. Ideo aūt deſideria ſpūsque in ſanctis facit ſpūſſanctꝰ ſunt deo accepta qꝛ poſtulat ꝓ ſanctis .i. poſtulare eos facit ſcd̓m deū .i. qd̓ ꝯuenitdiuino bn̄placito. ꝓuer. 10. Deſideriū iuſtoꝝ om̄e bonuꝫIn cuiꝰ exempluꝫ dn̄s patri dicebat. Nō ſicut ego volo.ſed ſicut tu vis. Mat. 26.Lectio ſexta.Cimus autem quoniaꝫ diligētibusdeum omnia cooperantur in bonuꝫhiis qui ſcd̓m propoſitū vocati ſuntſancti. Nā quos p̄ſciuit ⁊ p̄deſtinauit cōformes fieri ymaginis filii ſui: vt ſit ip̄e pͥmo genitus in multis frībus. Quos aūt p̄deſtinauit hos ⁊ vocauit. ⁊ quos vocauit: hos ⁊ iuſtificauit. Quos aūt iuſtificauit: illos ⁊ magnificauit. Quid ergo dicemus ad hec? Sideus ꝓ nobis quis contra nos? Qui etiaꝫ ꝓprio filio ſuo nō peꝑcit. ſed pro nobis omnibus tradidit illū. Qui non etiam cū illo omnia nobis donauit.