VIII. Ca.

Sed ſi cōfiderent̉ huiuſmodi paſſiones inquātū eas aliquis volūtarie ſuſtinet ꝓpter deū ex caritatē quā in nob̓ſpūs ſanctus facit. ſic ex cōdigno ꝑ huiuſmodi paſſioneshomo meret vitam eternā. Nā ſpūs ſetūs eſt fons cuiusaque .i. effectus ſaliūt in vitam eternam. vt dicit̉. Io. 4.¶ Deinde cū dicit. Nam expectatio creature ⁊cͣ. Oſtēditꝓpoſitū ꝑ excellētiā illius glorie. Et primo ex expectation creature. 2º ex expectatione apl̓oꝝ ibi. Nō ſolū autē⁊c̄. Circa primū tria facit. primo ponit expectationē creature. 2º manifeſtat eam ibi. Uanitati em̄ ⁊c̄. Dicit ergoprimo. dictū ꝙ etiā futura gloria excedit paſſiōes preſentes. Et hoc tamen manifeſtū eſt. Nam expectatio creature id eſt ip̄a creatura expectans expectat reuelationē filiorum dei: qꝛ vt dicit̉. i. Ioh̓. 3. Nunc filij dei ſumus ⁊ nōdum apparuit qͥd erimus. Occultatur em̄ dignitas diuine filiationis in ſanctis propter exteriores paſſiones: ſedpoſtmodū reuelabitur illa dignitas qn̄ immortalē ⁊ glorioſaꝫ vitā ſuſcipient. ita ꝙ ex ꝑſona īꝑiorū dicitur ſap̄.Ecce quō cōputati ſunt inter filios dei Dicit aūt expectatio. expectat vt talis geminatio ītenſionē expectationisdeſignet. ſcd̓m illud. psͣ. Expectās expectaui dominum.Sciēduꝫ eſt aūt ꝙ creatura hic tripl̓r accipi poteſt. Unomodo hoīes iuſti qui ſpecialiter creatura dei dicūtur. Ul̓qꝛ ꝑmanent in bono in qͦ creati ſunt. Ul̓ ꝓpter excellētiāqꝛ oīs creatura qͦdāmodo eis deſeruit. Ia. 1. Voluntariegenuit nos verbo veritatis vt ſimus initium aliqd̓ creature eius. Hec autem creatura id ē homo iuſtus expectatreuelationeꝫ glorie filiorū dei tanꝙͣ premiū ſibi repromiſſum. Tit̓. 2. Expectantes beatā ſpem et aduētum gloriemagni dei. Scd̓o poteſt dici creatura ip̄a hūana natura q̄ſubijcitur bonis gratie que qͥdeꝫ in hoībus iniuſtis nondum iuſtificata eſt. ſed eſt ſicut informis. In hoībus aūtiam iuſtificatis eſt qͥdem partim formata ꝑ gratiaꝫ ſed tamen eſt adhuc informis reſpectu illius forme quā eſt acceptura per gloriam. Sic igit̉ ip̄a creatura id eſt noſipſiſcd̓m ꝙ cōſideramur in bonis nature expectat reuelationem glorie filiorum dei. Qd̓ etiā nobis cōpetit ꝑ gratiāſicut ſi dicamus ꝙ materia expectat formā vel colores expectant cōpletionem ymaginis. ſicut dicit glo. Iob. 14.Cunctis diebus quibus nunc milito expecto donec veniat immutatio mea. Tertio mō poteſt intelligi de ip̄a creatura ſenſibili ſicut ſunt elemēta huius mundi ſcd̓ꝫ illudſap̄. 13. A magnitudine ſpeciei ⁊ creature cognoſcibiliterpoterit eorum creator videri. Huiuſmodi aūt creatura duplicit̓ aliquid expectat. naꝫ expectatio creature ſenſibilisſcd̓m ꝙ eſt a deo ordinatur ad aliquem finē. qd̓ quidemcōtingit dupl̓r. Uno modo ſcd̓ꝫ ꝙ deus imprimit aliquāformam et virtutē naturalē huiuſmodi creature: ex quainclinatur ad aliquē fineꝫ naturalem. puta ſi dicamus ꝙarbor expectat fructificationem ⁊ ignis expectat locū ſurſuꝫ. Alio modo creatura ſenſibilis ordinatur a deo ad aliquem finē qui ſuꝑexcedit formā naturalem ip̄ius. Sicutenim humanuꝫ corpus induetur quadā forma glorie ſupernaturali. ita tota creatura ſenſibilis in illa gloria filiorum dei qūandā nouitatem glorie cōſequetur ſecundumillud apoca. 21. Uidi celum nouuꝫ et terrā nouam. Et ꝑhunc modum creatura ſenſibilis expectat reuelationē filiorum dei. ¶ Deinde cū dicit. Vanitati enim ⁊cͣ. manifeſtat predicta expectationem. Et primo ponit neceſſitatem expectandi. ſcd̓o expectationis terminū ibi. Quia etipſa creatura ⁊cͣ. tertio expectationis ſignum ibi. Scimꝰenim ꝙ omnis creatura ⁊cͣ. Neceſſitas autē expectandieſt ex defectu cui ſubiacet creatura. Cui enim nihil deficit non habet neceſſe aliquid expectare. Defectum autēcreature oſtendit dicens. Uanitati eniꝫ creatura ſubiectaeſt Et ſi quidē ꝑ creaturā intelligatur homo iuſtus. ſic in

telligitur ſubijci vanitati id eſt iſtis rebus corporalibus q̄ſunt mutabilia ⁊ caduca. Unde dicūtur vana ſcd̓m illudeccꝭ. 1. Uanitas vanitatū ⁊ omnia vanitas. Subijcit̉ aūteis ꝓpter neceſſitatē pn̄tis vite circa ea occupationē habēs. Nō tamē volens qꝛ huiuſmodi tēporalia non amatſicut illi cōtra quos dicit̉ in psͣ. Vt quid diligitis vanitatē ⁊ queritis mēdatium. Sed tamē huiuſmodi vanitatiſubijcitur talis creatura ꝓpter eum id eſt ꝓpter ordinationem dei qͦ ſubiecit eam id eſt hoī em̄ iuſtum huiuſmodiſenſibilibꝰ creaturis ⁊ tamē in ſpe vt ſcꝫ qn̄qꝫ a tali occupatione homo liberet̉ in reſurrectione ſcꝫ qn̄ neqꝫ nubētneqꝫ nubentur ſed erunt ſicut angeli in celo. Ma. 22. Sivero intelligat̉ creatura ip̄a humana natura ſic eſt ſubiecta vanitati id eſt paſſibilitati ſcd̓m illud psͣ. Uerūtamēvniuerſa vanitas oīs homo viuēs. Non tamē volēs quiatalis vanitas eſt hūane nature in penā inflicta. Pena autem eſt inuolūtaria ſicut et culpa volūtaria. ſed tn̄ huiuſmodi paſſionibus hūana natura ſubijcitur ꝓpter eū id eſtꝓpter ſententiam dei qui ſubiecit eam ſcꝫ humanā naturam defectibus ſed tamē in ſpe qn̄qꝫ euadendi huiuſmodi paſſiones. yſa. 28. Nō imꝑpetuū triturans triturabit.Si aūt intelligatur de creatura ſenſibili. ſic talis creatura ſubiecta eſt vanitati id ē mutabilitati nō volens Huiuſmodi em̄ defectus qͥ cōſequunt mutabilitatē ſicut corruptio ⁊ ſenium et alia huiuſmodi ſunt cōtra naturam particularem huius vel illius rei cuius appetitus eſt ad conſeruationē licꝫ ſint ſcd̓m naturaꝫ vniuerſalē. Sed nihilominus huiuſmodi vanitati creatura ſenſibilis ſubiciturꝓpter eū id ē ꝓpter ordinationē dei qui ſubiecit eam inſpe id ē in expectatione glorioſe nouitatis vt ſupra dictūeſt. ¶ Deinde cum dicit. Quia et ip̄a creatura ⁊cͣ. oſtendit terminum predicte expectationis. Non enim eſt vana eius expectatio vel ſpes qꝛ et ip̄a creatura liberabitura ſeruitute corruptionis in libertatem glorie filioruꝫ dei.Et ſi qͥdem per creaturā intelligatur homo iuſtus. ꝑ ſeruitutem corruptionis intelligitur cura querendi victū etveſtitum et alia quibus ſeruitur noſtre mortalitati que ēq̄dā ſeruitus. a qua liberabūtur ſancti tēdentes in libertatem glorie filiorū dei. Qui quāuis nūc habeāt libertateꝫiuſticie q̄ eſt a ſeruitute peccati nōdū tn̄ habent libertateꝫgl̓ie q̄ ē a ſeruitute miſerie Iob. 39. Quis dimiſit onagꝝliberum Si vero per creaturam intelligat̉ humana natura ipſa liberabitur a ſeruitute corruptionis id eſt ad litteram a paſſibilitate et corruptiōe. et hoc tendens in libertatem glorie filiorū dei. q̄ eſt non ſolū a culpa ſed etiam amorte. ſcd̓ꝫ illud. 1. corī. 15. Abſorpta eſt mors in victoria tua. Si vero ītelligat̉ de creatura ſeyſibili: ſic ip̄a creatura liberabit̉ a ẜuitute corruptiōis id ē mutabilitatꝭ qͥain qͣlibet mutatiōe ē aliqͣ corruptio. vt aug. dicit et etiamphus in 8. ph̓oꝝ et hoc in libertateꝫ gl̓ie filoiꝝ dei. quiahoc etiā libertati glie filioꝝ dei cōgruit. vt ſicut ip̄i ſuntinnouati etiā eoꝝ habitatō innouet̉. yſa. 62. Ego creabocelos nouos et terrā nouā. et non erūt in mēmoria pͥoraid ē pͥor mutabilitas creature. qꝛ ⁊ ip̄a ⁊cͣ. ſcd̓m primū ſenſum. Ac ſi dicat. Non ſolum nos apoſtoli ſed etiaꝫ alij iuſti. In ſenſu autem. 2º non ſolum iuſti ſed etiam ip̄a hūana natura que in qͥbuſdam nōdū eſt renouata ꝑ gratiamIn 3º autem ſenſu intelligēdum eſt ac ſi dicat̉. Non ſolūhoīes ſed alia creatura. ¶ Deinde cū dicit. Scimus em̄⁊cͣ. ponit ſignum expectationis dicens: Scimus em̄ nosapoſtoli per ſpiritū ſanctum inſtructi et etiaꝫ ꝑ experimētum ꝙ oīs creatura ingemiſcit et ꝑturit vſqꝫ adhuc. Qd̓quidem ſi intelligatur de creatura ſenſibili habet difficultatem. Primo quidem quantum ad hoc qd̓ dicit ingemiſcit et parturit. Hoc enim conuenire videtur non niſicreature rationali. ſed poteſt ſic exponi vt hoc quod dici-