Ad Romanos

inducēs ad mādata dei ſeruāda data ē ī ſpiritu ſeruitul.Unde dicitur gal̓. 4º Unū quidē ī mōte ſynai in ſeruitutē generās. Et id̓o h̓ dicit. Recte dictū ē ꝙ qͥ ſpū dei agūtur ⁊cͣ. Nō em̄ iteꝝ in noua lege ſic̄ in veteri lege fuit accepiſtis ſpūm ẜuitutis in timore ſcꝫ penarū quem timorēſpūſſanctus faciebat. ſed accepiſtis ſpūm ſcꝫ caritatis quieſt adoptionis filioꝝ. id eſt ꝑ quē adoptamur ī filios dei.Gal̓. 4º Vt adoptionem filioꝝ reciꝑemꝰ. Non aūt hoc dicitur quaſi ſit alius et alius ſpūs. ſed qꝛ idē ē ſpūſſanctusqͥ in quibuſdam facit timorē ſeruilem qͣſi imꝑfectum. inalijs facit amorem quaſi qͦddam ꝑfectum. ¶ Deinde cuꝫdicit. In quo clamamus ⁊c. manifeſtat idē ꝑ noſtram cōfeſſionem. Profitemur enim nos patreꝫ habere deuꝫ inſtructi a dn̄o cū dicimus orātes. pater noſter qui es in celis. vt habetur ma. 6º Hoc aūt cōuenit dicere nō ſolumiudeis ſed etiā gentibꝰ Et ideo duo ponit idē ſignificātiaſcꝫ abba. qd̓ eſt hebreum. et pater qd̓ eſt latinū vl̓ grecū.vt oſtēdat hoc ad vtrūqꝫ populū pertinere. Unde ⁊ dn̄smar. 14. Abba pater oīa poſſibilia ſūt tibi. Iere. 3º Patrem vocabis me. Hoc aūt dicimus nō tantuꝫ ſono vocisquantū intētione cordis. q̄ quideꝫ ꝓpter ſui magnitudinē clamor dicitur ſicut et ad moyſen tacentē dicit̉ exo. 14Quid clamas ad me ſcꝫ intētione cordis. Sed iſta magnitudo intentionis ex affectu filialis amoris ꝓcedit queꝫin nobis ſpūſſanctus facit. Et ideo dicit. In quo ſcꝫ ſpūſancto clamamus: abba pater. Vnde yſa. 6º dicit̉ ꝙ ſeraphin qͥ interpretant̉ ardentes quaſi igne ſpūſſancti clamabant alter ad alterum. ¶ Deinde cum dicit. Ip̄e em̄ˡ ſpiritus ⁊c̄. oſtendit idem ex teſtimonio ſpūſſancti. ne forte aliquis dicat ꝙ in noſtra cōfeſſione decipimur. Unde dicitIdeo dico ꝙ in ſpūſancto clamamus abba pater. Ip̄e em̄ſpūs teſtimonium reddit non quideꝫ exteriori voce ad aures hoīm. ſicut pater ꝓteſtatus eſt de filio ſuo ma. 3º ſedreddit teſtimonium ꝑ effectū amoris filialis quē in nobisfacit. Et ideo dicit ꝙ teſtimoniū raddit nō auribꝰ ſed ſpiritui noſtro ⁊cͣ. Act. 3º Nos teſtes ſumus hoꝝ ꝟborum.¶ Deinde cū dicit. Si aūt filij ⁊cͣ. ponit maiorē. Et prīoon̄dit ꝙ filijs debet̉ hereditas dicēs. Si aūt aliqͥ filij perſpūmſanctum. ſeqͥtur etiam ꝙ ſint heredes. qꝛ non ſoluꝫfilio naturali ſed etiā adoptiuo debet̉ hereditas. I. pe. i.Regenerauit nos ī ſpē viuā ī hereditatē ⁊cͣ. psͣ. Hereditas mea p̄clara eſt mihi. 2º oſtendit q̄ ſit iſta hereditas.Et pͥmo deſcribit eā ꝙͣtuꝫ ad deū patrē dicens. Heredesqͥdem dei. Dicit̉ aūt aliquis heres alicuiꝰ exiſtere qͥ principalia eius bona ꝑcipit ſeu adipiſcit̉. nō aūt qͥ aliqua munuſcula recipit. ſicut legitur. gtn̄. 25. Ꝙ abraā dedit cūcta q̄ poſſedit yſaac. filijs autē Huibinarū largitus ē munera. Bonum aūt principale qͦ deus diues ē: eſt ip̄emetEſt em̄ diues ꝑ ſeip̄m et nō ꝑ aliqͥd aliud. qꝛ extrinſecoꝝbonoꝝ nō indiget. vt dicit in psͣ. Unde ip̄m deū adipiſcūtur filii dei ꝓ hereditate. vnde psͣ. Dn̄s pars hereditatismee. Tren̄. zͨ Pars mea dn̄s dixit aīa mea. Sed cum filiꝰ hereditatē nō adipiſcat niſi pr̄e defuncto. videt̉ ꝙ hōnō poſſit eſſe heres dei qͥ nunꝙͣ de cedit. Dicendū eſt autēꝙ illd̓ habet locū in bonis corꝑalibꝰ q̄ ſimul a multꝭ poſſideri nō poſſunt. et ideo neceſſe eſt vnū decedere vt aliꝰſuccedat. ſed bona ſpūalia ſimul a ml̓tis haberi poſſunt.et ideo nō oportet patrem decedere vt filij ſint heredes.Poteſt tn̄ dici ꝙ deꝰ decedit nobis inꝙͣtum eſt in nob̓ ꝑfidem. erit aūt nr̄a hereditas inꝙͣtum videbimꝰ eū ꝑ ſpeciē. Scd̓o deſcribit hanc hereditatē ex ꝑte xp̄i dicēs Coheredes aūt xp̄i qꝛ ip̄e cū ſit principalis filiꝰ a qͦ nos filiationē ꝑticipamꝰ. ita eſt pͥncipalis heres cui in hereditatecōiungimur. Ma. 22. Hic eſt heres ⁊cͣ. Mich̓. 1. Adhucheredē adducā tibi. ¶ Deind̓ cū dicit. Si tn̄ cōpatimur⁊cͣ. oſtendit cauſaꝫ dilationis huius vite glorioſe. Et p̄-

mo ponit cauſam ex ꝑte paſſionū. ſcd̓o ponit p̄em inentiāglorie ad paſſiones ibi. Exiſtimo em̄ ⁊cͣ. Circa pͥmum cōſiderādū eſt ꝙ xp̄s qͥ eſt pͥncipalis heres ad hereditatemgl̓ie ꝑuenit ꝑ paſſiones. Luc. vltīo. Nōne oportuit xp̄mpati et ita intrare in gloriā ſuaꝫ? Nō aūt nos faciliori modo debemꝰ hereditatē adipiſci. Et ideo etiā nos oportetꝑ paſſiōes ad illā hereditatē ꝑuenire. Act. 14. Per multas tribulatiōes oportet nos ītroire in regnū dei. Nō em̄ſtatim immortale et impaſſibile corpꝰ accipimꝰ vt ſimulcū xp̄o pati poſſimꝰ. Unde dicit. Gi tn̄ cōꝑatimur id ē ſiſimul patienter ſuſtinemꝰ tribulationes huius mūdi vt ⁊cū xp̄o glorificemur. 2. thi. 2. Si cōmortui ſumꝰ ⁊ conregnabimus.Lectio quarta.Xiſtimo enim ꝙ non ſunt condignepaſſiones huius temporis ad futuAram gloriam que reuelabitur in nobis. Nam expectatio creature reuelationemfiliorum dei expectat. Uanitati eniꝫ creatura ſubiecta eſt non volens: ſed ꝓpter eū quiſubiecit eam in ſpe. quia ⁊ ipſa creatura liberabitur a ſeruitute corruptionis in libertatem glorie filiorū dei. Scimus enim ꝙ om̄iscreatura ingemiſcit et parturit vſqꝫ adhuc.Supra apl̓us aſſignauit cauſam dilationis īmortalis vite q̄ ē hereditas filioꝝ dei. ex eo ꝙ oportet nos xp̄o cōꝑati vt ad eiꝰ glorie ſocietatē ꝑueniamus. Et qꝛ poſſet aliquis dicere oneroſam eſſe hereditatē huiuſmodi ad quaꝫnō poteſt niſi ꝑ tolerātiā paſſionū ꝑueniri. ides hic on̄ditexcellentiā future gl̓ie ad paſſiones pn̄tis temꝑis. Et pͥmo ponit ꝙ intēdit. ſcd̓o on̄dit ꝓpoſitum ibi ⁊cͣ. Nā expectamus ⁊c̄. Dicit ergo primo. dictū eſt ꝙ oportet nospati vt et glorificemur nec debemꝰ refugere paſſiones vtgloriā habeamꝰ. Exiſtimo em̄ ego qͦ vtrūqꝫ exꝑtꝰ ſū. ecc̄.34 Uir in multis exꝑtus cogitabit ml̓ta. Ip̄e abūdanterpaſſiones ſuſtinuit ſcd̓m illd̓. 2. corī. 11. In laboribus etcarceribus abūdantiꝰ. Ip̄e etiā future glorie cōtēplatorfuit ſcd̓m illud. 2. corī. 12. Raptus ē in paradiſum ⁊ audiuit archana ꝟba ⁊cͣ. Hoc inꝙͣ exiſtimo ꝙ paſſiones huiꝰtemporis nō ſunt cōdigne ad futurā gloriam q̄ reuelabit̉in nobis. Vbi quattuor ponit ad on̄dēdum excellentiamillius glorie. primo quidem deſignat eius eternitatē cuꝫdicit. Ad futurā ſcꝫ poſt hoc tēpus. nihil aūt eſt poſt hoctēpus niſi eternitas Vnde illa gloria excedit paſſiōes huſus tēporis ſicut eternū temꝑale. 2. corī. 4. Id qd̓ in preſenti eſt momētaneū et leue tribulatiōis nr̄e ſupra modūin ſublimitate eternū gl̓ie pōdus oꝑatur ī nob̓. Scd̓o deſignat eius dignitatē cū dicit. Gloriam q̄ claritatē quādādignitatis inſinuat psͣ. Exultabunt ſctī in gl̓ia. tertio deſignat manifeſtationē cū dicit. Que reuelabit̉. Nūc eniꝫgloriā qͥdem hn̄t ſctī ſꝫ occultatā in cōſcientia. 2. cori. 1.Gloria noſtra hec eſt teſtimoniū cōſcinentie nr̄e. Tūc aūtgl̓ia illa in ꝯſpectu oīm reuelabitur ⁊ bonorū ⁊ malorumde qͥbus dicit̉ ſap̄. 5º Mirabunt̉ in ſubitatiōe inſperateſalutis. qͣrto deſignat eius veritatē cuꝫ dicit. In nobis.Gloria em̄ huiꝰ mundi vana eſt qꝛ eſt in his que ſunt extra hoīem. puta in apparatū diuitiarū et in opinione hominū. psͣ. In multitudine diuitarū ſuaꝝ gloriātur. Sedilla gl̓ia erit de eo qd̓ eſt intra hoīeꝫ ſcd̓m illud luc. 17.Regnum dei intra vos ē. Sic igitur paſſiones huiꝰ temporis ſi ſecundū ſe conſiderentur multum deficiūt a quātitate huius glorie. Yſa. 54. Ad punctum in modicodereliqui te et in miſerationibus magnis congregabo te