VIII. Ca.

Eze. 37. Hec dicit dn̄s deus oſſibus his Ecce ego intromittā in vobis ſpūm et viuetis. Et hoc ꝓpter inhabitantem ſpūm .i. ꝓpter dignitatē quā corpora nr̄a habēt eo ꝙfuerūt receptacula ſpūſſancti jͣ. corī. 6. Neſcitis ꝙ mēbraveſtra tēplum ſunt ſpūſſancti Illi vero quoꝝ mēbra nonfuerūt templū ſpūſſancti reſurgēt ſꝫ habebūt corꝑa paſſibilia. ¶ Deinde cū dicit Ergo debitores ⁊cͣ. cōcludit correlariū ex dictis Et primo ponit cōcluſionē. ſcd̓o rationēaſſignat ibi. Si em̄ ⁊cͣ. dicit ergo primo Dictuꝫ eſt ꝙ perſpūmſanctum multa bona nobis ꝓueniūt ⁊ ꝙ ex prudentia carnis ſeqͥtur mors ergo debitores ſumus ſpūiſanctoꝓpter bn̄ficia a beo recepta vt viuamꝰ ſcd̓m ſpūm et noncarnem. gal̓. 5º Si ſpū viuimus ſpū et ambulemꝰ. ¶ Deinde cū dicit. Si em̄ ẜm carnē aſſignat rationē cōcluſiōispremiſſe. et primo ꝙͣtū ad carneꝫ dicēs. Si em̄ ẜm carneꝫvixeritis ſcꝫ ſequēdo cōcupiſcētias carnis moriemini ſcꝫmorte culpe in pn̄ti et morte dānatiōis in futuro .i. thi. 5.Que in delicijs viuēs mortua eſt. Scd̓o aſſignat rationem quātum ad ſpirituꝫ dicens. Si aūt ſpū. i. per ſpūmſanctum mortificaueritis facta carnis id ē oꝑa que ex cōcupiſcētia carnis ꝓueniūt: viuetis vita gr̄e in pn̄ti et vita glorie in futuro. Col̓. 3º Mortificate mēbra vr̄a q̄ ſuntſuꝑ terram. Gal̓. 5º Qui xp̄i ſunt carnem ſuam crucifixerunt cum vitijs et concupiſcentijs.Lectio tertia.Uicūqꝫ eniꝫ ſpiritu dei aguntur hiſunt filij dei. Non eniꝫ accepiſtis ſpiritum ſeruitutis iterum in timore:ſed accepiſtis ſpiritū adoptionis filiorū dei:in quo clamamus abba pater. Ipſe eniꝫ ſpiritus teſtimonium red dit ſpiritui noſtro ꝙſumꝰ filij dei. Si aūt filij ⁊ heredes: heredesquidem dei: coheredes autem xp̄i. ſi tamencōpatimur: vt et glorificemur.Poſtꝙͣ apl̓us on̄dit ꝙ ꝑ ſpūmſancutm dabit̉ nobis vitaglorioſa q̄ oēm mortaliattē a corꝑibus nr̄is excludet. hicꝓbationē inducit. Et pͥmo oſtēdit ꝙ ꝑ ſpūmſanctum huiuſmodi glorioſa vita datur. ſcd̓o on̄dit quare differt̉ ibi.Si tn̄ cōꝑatimur ⁊cͣ. Circa primum ponit talē rationem.Quicūqꝫ ſunt filij dei cōſequūt̉ eternitatē gl̓ioſe vitel: ſꝫqͥcūqꝫ regūt̉ ſpūſctō ſūt filij dei. Ergo qͦcūqꝫ regūt̉ ſpūſctōcōſequunt̉ hereditateꝫ glorioſe vite. Primo ergo ponitminorem p̄dicte ratiōis. ſcd̓o maiorē ibi. Si aūt ⁊c̄. Circa primum duo facit. primo ꝓponit qd̓ intendit. ſcd̓o ꝓbat ꝓpoſitum ibi. Nō em̄ accepiſtis ⁊c. Circa primū duocōſideranda ſunt. Primo quidē quō aliqͥ agunt̉ a ſpiritudei et poteſt ſic intelligi. Quicūqꝫ ſpū dei aguntur ſicutquodam ductore et directore qd̓ quidem in nobis facitſpūſſanctus inquantum illuminat nos interius quid facere debeamus. psͣ. Spūs tuꝰ bonꝰ deducet me. ⁊cͣ. Sedquia ille qui ducitur ex ſeipſo non operatur. homo autemſpūalis non tantum inſtruit a ſpūſancto quid agere debeat ſed etiam cor eius a ſpūſancto mouetur. Ideo plus intelligendū eſt in hoc ꝙ dicitur. Quicūqꝫ ſpiritu dei agūtur. Illa enim agi dicūtur que quodā ſuꝑiori inſtinctumouentur. Vnde de brutis dicimus ꝙ nō agunt ſed agūtur. quia a natura mouentur ⁊ non ex ꝓprio motu ad ſuas actiones agendas. Similiter auteꝫ hō ſpūalis nō qͣſiex motu ꝓprie voluntatis principl̓r ſed ex inſtinctu ſpūſſancti inclinatur ad aliqͥd agendū ẜm illud yſa. 59. Cumvenerit qͣſi fluuius violentus quē ſpūs dei cogit. Et luc̄.4º ꝙ xp̄us agebatur a ſpū in deſerto. Nō tamen per hoc

excluditur quin viri ſpūales per volūtatem et liberū arbꝭtrium oꝑentur qꝛ ipſum motum volūtatis et liberi arbitrij ſpūſſanctus in eis cauſat ẜm illud phll̓. 2ᵉ Deus ē qͥoꝑatur in vobis velle ⁊ ꝑficere. ſcd̓o cōſiderādum eſt quomodo illi qͥ ſpū dei agūtur ſunt filij dei. Et hoc eſt manifeſtuꝫ ex ſimilitudine filioꝝ carnaliū qͥ per ſemē carnale apatre ꝓcedentes generant. Semen aūt ſpūale a patre ꝓcedens eſt ſpūſſanctus. Et ideo ꝑ hoc ſemē aliqui hoīesin filios dei generantur. 1. Ioh̓. 3. Oīs qͥ natus eſt ex deopeccatū nō facit. quoniā ſemē dei manet in eo. ¶ Deind̓cū dicit Non em̄ accepiſtis ⁊cͣ. ꝓbat ꝓpoſituꝫ ſcꝫ ꝙ ſpūꝫſanctū accipiētes ſint hoīes filij dei ⁊ hoc tripl̓r. prīo ꝗͥdēex diſtinctiōe donorū ſpūſſancti. ſcd̓o ex cōfeſſiōe noſtraibi. In quo clamamus ⁊cͣ. Circa primum conſideranduꝫeſt ꝙ ſpūſſanctus duos effectus facit in nobis. Unum qͥdem timoris yſa. 11º Replebit euꝫ ſpūs timoris domini.Alium amoris. sͣ. 5º Caritas dei diffuſa eſt per ſpiritumſanctū in cordibus noſtris qͥ datus eſt nobis Timor aūtfacit ſeruos non autem amor. Ad cuius euidentiā cōſiderari oportet ꝙ timor habet duo obiecta ſcꝫ malum quodquis timendo refugit. et lilud a quo ſibi hoc maluꝫ imminere videt. Dicitur einim homo timere et occiſionem etregem qͥ poteſt occidere. Cōtingit autē qn̄qꝫ ꝙ maluꝫ qd̓qͥs refugit eſt cōtrarium bono corporali vel temporali qd̓quis interdum inordinate amat et refugit pati ab aliquohoīe tēporali. Et h̓ eſt timor hūanus vel mūdanꝰ ⁊ hic nōē a ſpūſctō. Et hūc ꝓhibet dn̄s. ma. 1º Nolite timere eosqͥ corpꝰ occidūt. Aliꝰ aūt ē timor qͥ refugit malū qd̓ cōtrariat̉ nature create ſcꝫ malū pene. ſed tn̄ refugit hoc pati acauſa ſpūali ſcꝫ a deo. et hic timor eſt laudabilis qͣntū adhoc ſaltē ꝙ deū timet. deū. 3º Quis det eos talē haberementē vt timeāt me. Et ẜm hoc a ſpūſctō ē. Sed in ꝙͣtuꝫtalis timor nō refugit malū qd̓ opponit̉ bono ſpūali. ſcilicet pctm̄ ſꝫ ſolū penā nō eſt laudabilis. Et iſtū defectumnō habet a ſpūſctō ſꝫ ex culpa hoīs ſicut ⁊ fides informisꝙͣtum ad id qd̓ ē fidei ē a ſpūſctō. nō aūt eius informitasUnde ⁊ ſi ꝑ huiuſmōi timorē aliqͥs bonū faciat. nō tn̄ benefacit. quia non facit ſponte ſed coactus metu pene qd̓proprie eſt ſeruorum. Et ideo timor iſte proprie diciturſeruilis. quia ſeruiliter facit hominem operari. Eſt auteꝫtertius timor qui refugit malum qd̓ opponitur bono ſpirituali ſcilicet peccat a vl̓ ſeparationem a deo et hoc quidem timet incurrere ex iuſta dei vindicta. Et ſic quantum ad vtrumqꝫ obiectum reſpicit rem ſpiritualem. ſedtamē cum hoc habet oculum ad penam. Et iſte timor dicitur eſſe initialis. quia ſolet eſſe in hominibus in initioſue conuerſionis. Timent enim penam propter peccatapreterita et timent ſeperari a deo per peccatum proptergratiam caritati infuſam. Et de hoc dicitur in. psͣ. Initium ſapientie timor domini. Eſtautem quartus timorꝙ ex vtraqꝫ parte oculum habet ſolum ad rem ſpiritualem: quia nihil timet niſi a deo ſeparari. Et iſte timoreſt ſanctus qui permanet inſeculū ſecl̓i vt in pſalmo dicitur. Sicut autem timor initialis cauſatur ex caritater mperfecta ita hic timor cauſatur ex caritate ꝑfecta. 1. Ioh̓.4. Perfecta caritas foras mittit timorem. Et ideo timorinitialis et timor caſtus non diſtinguuntur contra amorem caritatis qui eſt cauſa vtriuſqꝫ ſed ſolum timor penequia ſicut hic timor facit ſeruitutem ita amor caritatis facit libertatem filiorum. Facit enim hominem voluntariead honorem dei operari quod eſt proprie ſiliorum. Lexigitur vetus data eſt in timore quod ſignificabant tonitrua et alia huiuoſmdi que facta ſunt in datione veterislegꝭ. vt dicit̉ exo. 19 Et iō dicit̉ heb. 12. Et ita terribileerat qd̓ videbatur. Et ideo lex vetus ꝑ īflictionē penarū