VIII. CA

Non em̄ habuit carnē peccati id eſt cū peccato cōcceptā.quia caro eius fuit concepta ꝑſpiritumſanctum qui tollitpeccatum. Matth̓. 1. Qd̓ em̄ in eo natū eſt: de ſpirituſancto eſt. Un̄ psͣ. dicit. Ego in innocentia mea ingreſſus ſuꝫſ. in mundū. ſed habuit ſil̓itudinē carnis peccati .i. ſimileꝫcarnē carni peccati in hoc ꝙ erat paſſibil̓. nā caro hoīs an̄peccatū paſſiōi ſubiecta nō erat. Heb̓. 2. Debuit ꝑ omniafratribꝰ aſſimilari vt miſericors fieret. Subdit aūt duplicem effectū incarnationis: quoꝝ primus eſt remotio peccati quē ponit dicēs. De peccato damnauit pctm̄ in carne. Qd̓ quidē pōt legi de peccato .i. ꝓ pctō cōmiſſo ī carne xp̄i: diabolo inſtigante ab occiſoribꝰ eius Damnauit .i.deſtruxit peccatū qꝛ cuꝫ diabolus innocentē in quo nihiliuris hēbat attemptauit morti tradere: iuſtuꝫ fuit vt poteſtatem amitteret. Et ideo ꝑ ſuā paſſionē ⁊ mortē dicit̉ peccatū deſtruxiſſe. Col̓. 2. Expolians .ſ. in cruce principatꝰ⁊ poteſtates. Sed melius eſt vt dicat̉: damnauit peccatūin carne .i. debilitatuit fomitē peccati in carne nr̄a de peccato .i. ex ꝟtute paſſiōis ſue ⁊ mortis que dicit̉ pctm̄ ꝓpt̓ſil̓itudinē peccati: vt dictū eſt. Uel qꝛ ꝑ hoc factus eſt hoſtia ꝓ pctō q̄ in ſacra ſcriptura dicit̉ pctm̄. Oſee. 4. Peccata populi mei comedent. Unde dicit̉. 2. Cor. 5. Eum qͥnon nouerat pctm̄ ꝓ nobis deus fecit peccatū .i. hoſtiā ꝓpeccato. Et ita ſatiſfaciendo ꝓ noſtro peccato abſtulit peccata mundi. Io. 1. Ecce agnus dei qui tollit peccata mundi. Secundum effectū ponit conſequenter dicens. Vt iuſtificatio legis .i. iuſticia quā lex ꝓmittebat ⁊ quā ex legealiqui ſperabant impleret̉ .i. ꝑficeret̉ in nobis exiſtentibꝰſ. in xp̄o ieſu. infra. 9. Gentes que non ſectabant iuſticiāapp̄henderūt iuſticiā que ē ex fide. Et. 2. cor. 5. cuꝫ dixiſſet. Eum qͥ nō nouerat peccatū deus ꝓ nobis fecit pctm̄.ſubdit. Vt nos efficeremur iuſticia dei in ipſo: hoc aliterfieri nō poterat ꝙͣ ꝑ xp̄m. ⁊ ideo p̄miſit ꝙ .ſ. damnare pōtpeccatū in carne ⁊ implere iuſtificationē qd̓ erat impoſſibile legi moyſi. Heb̓. 7. Nihil em̄ ad ꝑfectū adduxit lex.Et hoc quidē erat legi impoſſibe nō ꝓpter defectū legis:ſed in quo .i. inquantū infirmabat̉ ꝑ carneꝫ .i. ꝓpter infirmitatē carnis q̄ erat in homine ex corruptiōe fomitis: exqua ꝓueniebat ꝙ etiaꝫ lege data homo a concupīa vincebat̉. Matth̓. 26. Spiritus quidē promptus eſt: caro aūtinfirma. Et ſupra. 6. Humanū dico ꝓpter infirmitatē carnis vr̄e. Et ex hoc patet ꝙ neceſſe eſt xp̄m incarnari. Un̄⁊ Gal̓. 2. dicit̉. Si ꝑ legem eſt iuſticia: xp̄us gratis mortuus eſt .i. ſine cauſa. Ideo gͦ neceſſariū fuit xp̄m incarnari:qꝛ lex iuſtificare non poterat. ¶ Deinde cū dicit. Qui nōẜm carnē ⁊cͣ. probat ꝓpoſitum quantū ad ſecundā conditionem: oſtēdens ꝙ ad hoc ꝙ aliqui damnationē euadātrequirit̉ ꝙ non ẜm carnē ambulēt. Et circa hoc tria facit.pͥmo ꝓponit qd̓ intēdit. ſecundo ꝓbat ꝓpoſitū ibi: Quiem̄ ẜm carnē ⁊cͣ. Tertio manifeſtat quoddā qd̓ in ꝓbation ſuppoſuerat ibi: Qm̄ ſapīa ⁊cͣ Dicit gͦ pͥmo. Dictumeſt ꝙ iuſtificatio legis implet in nobis qͥ .ſ. nō ſolum ſumꝰin chriſto ieſu. ſed etiaꝫ non ambulamus ẜm carnē ſꝫ ẜmſpm̄ .i. qui non ſequimur concupīas carnis: ſed inſtinctuꝫſpūſſancti. Gal̓. 5. Spiritu ambulate. ¶ Deinde cū dicit.Qui em̄ ẜm carnem ⁊cͣ. ꝓbat qd̓ dixerat. ⁊ inducit duosſylogiſmos. Unū quidē ex parte carnis qͥ eſt talis. Quicūqꝫ ſequunt̉ prudentiā carnis ducunt̉ ad mortē. Sꝫ quicūqꝫ ſunt ẜm carnē ſequūt̉ prudentiā carnis. Ergo quicūqꝫ ſunt ẜm carnē ducunt̉ ad mortē. Aliū ſilogiſmū ponitex parte ſpūs: qui eſt talis. Quicūqꝫ ſequūt̉ prudentiamſpūs cōſequunt̉ vitam ⁊ pacem. Sed quicūqꝫ ſunt ẜm ſpiritū ſequunt̉ prudentiā ſpūs. Ergo quicūqꝫ ſunt ẜm ſpm̄ſequuūt̉ vitam et pacem. Et ſic patet ꝙ illi qui nō ambulant ẜm carnē ſed ẜm ſpūm liberant̉ a lege peccati ⁊ mortis. Primo gͦ ponit minorē primi ſilogiſmi dicens. Qui

em̄ ẜm carnē .i. qͦ carni ſubdunt̉ quaſi ei ſubiecti. Ro. 16.Huiuſmodi dn̄o non ſeruiunt ſed ſuo ventri: ſapiunt ea q̄ſunt carnis. Ac ſi dicat habēt ſapientiam carnis. Sapere em̄ que ſunt carnis eſt approbare ⁊ iudicare bona eſſeq̄ ſunt ẜm carnē. Matth̓. 16. Non ſapis que dei ſunt ſꝫ q̄hominis. Ie. 4. Sapientes ſunt vt faciant mala. Secando ponit minoreꝫ ſecundi ſilogiſmi dicens. Qui ꝟo ſuntẜm ſpūm .i. qui ſpūmſanctū ſequunt̉ ⁊ ẜm eū ducunt̉ ẜmillud Gal̓. 5. Si ſpiritu ducemini nō eſtis ſub lege. Sentiunt ea qͣ ſunt ſpūs .i. habent rectū ſenſum in rebus ſpiritualibus. ẜm illd̓. ſap̄. 1. Sentite de dn̄o in bonitate. Ethorū ratio ē: qꝛ ſicut ph̓us dicit in tertio ethicoꝝ. Qualiseſt vnuſquiſqꝫ: talis finis videt̉ ei. Unde ille cuius eſt animus informatꝰ ꝑ habitū bonū vel malū: exiſtimat de fineẜm exigentiā illius habitus. Tertio ponit maiorē primiſilogiſmi dicens: Nam prudētia carnis ⁊cͣ. Ad cuius intellectū oportet ſcire ꝙ prudentia eſt recta ratio agibiliuꝫvt dicit ph̓us in ſexto ethicoꝝ. Recta aūt ratio agendorūvnuꝫ p̄ſupponit ⁊ tria facit. Preſupponit em̄ finē qui eſtſicut priucipiū in agendis. ſicut ⁊ ratio ſpeculatiua p̄ſupponit principia ex quibus demonſtrat. Facit aūt recta ratio agibiliū tria. Nam primo recte conſiliat̉. ſecundo recteiudicat de conſiliatis. tertio recte ⁊ conſtanter precipit qd̓iudicatū eſt. Sic ergo ad prudentiā carnis requirit̉ ꝙ aliquis preſupponat ꝓ fine delectabile carnis: ⁊ ꝙ conſiliet̉⁊ iudicet ⁊ p̄cipiat ea que conueniunt ad hunc finem. Un̄talis prudentia eſt mors .i. cauſa mortis eterne. Gal̓. vltimo. Qui ſeminat in carne de carne ⁊ metet corruptionemQuarto ponit maiorē ſecundi ſillogiſmi dicens. Prudētia aūt ſpūs vita ⁊ pax. Dicit̉ aūt ẜm p̄dicta prudētia ſpiritus quando aliquis p̄ſuppoſito fine ſpiritualis boni cōſiliat ⁊ iudicat ⁊ precipit que ordinant̉ cōueniēter ad hūcfinem. Unde talis prudentia eſt vita .i. cauſa vite gratie ⁊glorie Gal̓. vltimo. Qui ſeminat in ſpū de ſpū ⁊ mētet vitam eternam. Et eſt pax .i. cauſa pacis. Nam pax cauſat̉a ſpūſancto. psͣ. Pax multa diligentibus legē tuaꝫ dn̄e.Gal̓. 5. Fructus ſpūs charitas gaudium ⁊ pax.Lectio ſecunda.Uoniam ſapientia carnis inimica ēqdeo. Legi em̄ dei non eſt ſubiecta.nec em̄ poteſt. Qui aūt in care ſunt:deo placere non poſſunt. Uos autē in carnenon eſtis ſed in ſpū: ſi tn̄ ſpūs dei habitat invobis. Si quis aūt ſpm̄ xp̄i nō habet. hic nōeſt eius. Si aūt chriſtus in vobis eſt: corpusquidē mortuū eſt ꝓpter peccatū: ſpūs veroviuit ꝓpter iuſtificationē. Ꝙ ſiſpūs eius qͥſuſcitauit ieſum a mortuis habitat in vobisqui ſuſcitauit ieſum xp̄um a mortuis viuificabit ⁊ mortalia corpora veſtra ꝓpter inhabitantē ſpūm eiꝰ in vobis. Ergo fratres debitores ſumꝰ nō carni vt ẜm carnem viuamꝰSi em̄ ẜm carnē vixeritis moriemini. ſi aūtſpū facta carnis mortīficaueritis. viuetis.Suppoſuerat apl̓us ī p̄cedētibꝰ ꝙ prudētia carnis morseſt ⁊ hoc quidē nūc ꝓbare intendit. Et pͥmo ꝓbat ꝓpoſitum. ſcd̓o on̄dit fideles qͥbꝰ ſcribit a tali prudētia eſſe alienos ibi. Vos aūt ⁊cͣ. Circa pͥmū duo facit. pͥmo ꝓpoſituꝫꝓbat de prudentia carnis in abſtracto. ſcd̓o id qd̓ de prudētia carnis dixerat adaptat eis qͥ prudentiā carnis ſequūtur ibi. Qui aūt in carne ⁊cͣ. Circa pͥmū ponit tria media

ē iij