RomanosAA

tur inqͣtū eſt ſacramentū cōiunctionis indiſſolubilis xp̄i⁊ eccīe vel verbi ⁊ humane nature in ꝑſona xp̄i. Eph. 2.Sacramentū hoc magnū ⁊c. ſcd̓o ibi. Si aūt mortuus ⁊c̄Manifeſtat in exemplo qūo obligatio legis ſoluitur poſtmortem dicēs. Si aūt vir .ſ. mulieris fuerit mortuꝰ mulier ꝑ mortē viri ſoluta eſt a lege mariti .i. a lege matrimonij quā obliget̉ viro. Cum em̄ vt aug. ait libro d̓ nuptiis⁊ cōcupiſcētia nuptie ſint bona mortaliū nō ſe extēdit obligatio nuptiaꝝ poſt vitā mortalē. Et ꝓpter hoc in reſurrectione quādo erit vita immortalis neqꝫ nubent neqꝫ nubentur vt dicit̉ mat. 22. Ex quo paret ſi aliquis moriat etreſurgat ſicut in lazaro accidit. nō erit vxor q̄ fuerat niſide nouo cū ip̄o cōtrahat. Sed cōtra hoc inducit̉ qd̓ habetur he. xi. Acceperūt mulieres de reſurrectione mortuosſuos. Sed ſciendū eſt ꝙ mulieres nō receperūt maritosſuos ſed ſuos filios. ſicut mulier q̄daꝫ ꝑ heliā vt habeturtertij. ꝝ. 17. Et alia ꝑ hellſe ū vt habet̉ qͣrti. .ꝝ. 4. Aliteraūt ſe habet in ſacramētis q̄ imprimūt caracterē qui eſt q̄dam ꝯſecratio anime immortalis. Oīs aūt cōſecratio manet ꝙͣdiu manet res cōſecrata ſicut pꝫ in cōſecratione eccleſie vel altaris. Et ideo ſi baptizatꝰ vel ꝯfirmatꝰ vel ordinatus moriatur ⁊ reſurgat nō debet iterū eadē ſacramēta accipere. ¶ Deinde cū dicit. Ergo viuēte ⁊c. manifeſtat qd̓ dixerat per ſignū. ⁊ primo ꝙͣtum ad obligationeꝫmatrimonij q̄ durat in muliere viuente viro. cuiꝰ ſignuꝫeſt ꝙ vocat adultera ſi fuerit cū alio viro .ſ. ei carnalit̓ cōmixta viuēte viro ſuo. Iere. 3. Si dimiſerit vir vxorē ſuā⁊ recedens ab eo duxerit virū alterū. nūquid nō polluta⁊ cōtaminata eſt mulier illa. ſcd̓o ibi. Ai aūt mortuꝰ ⁊cͣ.Inducit ſignū ꝙͣtum ad hoc ꝙ obligatio legis matrimonij ſoluit̉ ꝑ mortem dicens ꝙ ſi vir eius .ſ. mulieris mortuus fuerit liberata eſt mulier a lege viri .i. qua obligabatur viro vt nō ſit adultera ſi fuerit cū alio viro carnalit̓ eicōmixta p̄ſertiꝫ ſi ei matrimonialiter cōiungat̉. pͥma cor.7. Si dormierit vir eiꝰ .ſ. mulieris liberata eſt. cui vultnubat. Ex qͦ pꝫ ꝙ ſcd̓e nuptie vel tertie vel qͣrte ſunt ẜmſe licite ⁊ nō ſolū ꝑ diſpenſationē. vt videt̉ dicere criſpꝰ qͥſuꝑ ma. dicit ꝙ ſicut moyſes ꝑmiſit libellū repudij ita apoſtolus permiſit ſcd̓as nuptias. Nulla eſt em̄ ratio ſi lexmr̄imonialis ſoluit̉ ꝑ mortē qͣre nō liceat cōiugi remanēti ad ſcd̓a vota tranſire. Ꝙ aūt apl̓us dicit pͥma thi. 3. Ꝙoꝑtet ep̄m eſſe vniꝰ vxoris virū. nō hoc dicit̉ qꝛ ſcd̓e nuꝑtie ſint illicite ſed ꝓpter defectū ſacramēti qꝛ nō eſſet vnꝰvnius ſicut xp̄us eſt ſpōſus vniꝰ eccleſie. ¶ Acinde cumdicit. Itaqꝫ fratres mei. ⁊c. concludit principale propoſitum dicens. Itaqꝫ ⁊c. id eſt ꝑ hoc ꝙ eſtis facti membracorꝑis xp̄i ſimul cū eo mortui ⁊ ſepulti vt ſupra eſt habitūmortificati eſt is legi .i. ꝙͣtuꝫ ad hoc ꝙ ceſſat in vobis obligatio legis. ita .ſ. vt iam ſitis alteriꝰ .ſ. xp̄i eius legi ſubiecti. qui ex mortuis reſurrexit. in quo ⁊ vos reſurgentesnouā vitā aſſūpſiſtꝭ. Et ita nō lege pͥoris vite. ſed lege noue vite tenemini obligati. videt̉ aūt eſſe diſſimilitudo ꝙͣtum ad hoc ꝙ in p̄cedenti exēplo vir moriebat̉ ⁊ remanebat mulier abſqꝫ obligatione legis. Hic aūt ille qui ſoluit̉ab obligatione dicit̉ mori. ſed ſi recte cōſideremꝰ vtrūqꝫ ēeiuſdē rōnis qꝛ cū matrimoniū ſit inter duos ſicut quedārelatio: nō refert quicūqꝫ eoꝝ moriat̉ ad hoc ꝙ tollat̉ lexmatrimonij. vtrūlibet em̄ ꝯtingat manifeſtū eſt ꝙ ꝑ mortem qͣ cōmorimur xp̄o ceſſat obligatio veteris legꝭ. ¶ Deinde cū dicit. Vt fructificemꝰ. on̄dit vtilltatē p̄dicte liberationis. Et circa hoc tria facit. Vrimo ponit vtilitatē dicens. Vt fructificemꝰ deo. ꝑ hoc em̄ ꝙ ſumꝰ facti mēbraxp̄i in xp̄o manētes poſſumus fructū boni oꝑis facere adhonorē dei. Io. 15. Sicut palmes nō pōt ferre fructū ⁊c.ſcd̓o ibi. Cū em̄ eſſemꝰ ⁊c. on̄dit ꝙ iſte fructꝰ impediebatur qn̄ eramꝰ ſub ſeruitute legis dicēs. Cū eſſemꝰ in car-

ne .i. ſubiecti ꝯcupiſcētijs carnis infra. 8. Vos aūt nō eſtin carne ſed in ſpū. paſſiones aūt ⁊ affectiones pctōꝝ q̄ qͥdem erāt ꝑ legē vel notificate vel augmētate occaſional̓rvt ſupra patuit: oꝑabātur in mēbris nr̄is .i. mouebāt mēbra nr̄a. Ia. 4. Unde bella ⁊ lites. nōne excōcupiſcētijsEt hoc vt fructificarēt morti .i. vt facerēt fructuꝫ mortis.Iac. pͥmo. Octm̄ cū cōſūmatuꝫ fuerit generat mortē. tertio ibi. Nūc aūt ſoluti. on̄dit ꝙ p̄dicta vtilitas acquiriturab hijs qͥ ſuni liberati a ſeruitute legis dicēs. Nūc abt ſoluti ſumꝰ ꝑ gr̄am xp̄i a lege mortis .i. a ẜuitute legꝭ moyſi que dicit̉ lex mortꝭ. Ul̓ qꝛ corporal̓r occidebat abſqꝫ miſericordia. he. 10. Irritā qͥs faciēs legē moyſi ⁊c. Uel potius dicit̉ lex mortis qꝛ ſpūal̓r occidebat ꝑ occaſionē ſcd̓millud. ſcd̓e cor. 3. Br̄a occidit ⁊c. In qua lege nos ten ebamur qͣſi ſerui ſub lege. Gal̓. 3. Priꝰ aūt ꝙͣ verīet fides ſublege cuſtodiebamur. Ita .ſ. ſumꝰ ſoluti vt ſeruiamꝰ in nouitate ſpūs .i. in ſpū renouati ꝑ grām xp̄i. ezec. 36. Dabovobis cor nouū ⁊ ſpūm nouū ponā in medio vr̄i. nō in vetuſtate lr̄e .i. nō ſcd̓m veterē legē. Ul̓ nō in vetuſtate pctīquā littera legis auferre nō potuit. psͣ. Inueteraui interoēs inimicos meos.Lectio ſecunda.Uid ergo dicemꝰ lex pctm̄ eſt? Abſit. Sed pctm̄ nō cognoui niſi ꝑ legēNā ꝯcupiſcentiā neſciebā. niſi lexdiceret. Nō ꝯcupiſces. Occaſione aūt acceptapctm̄ per mandatū oꝑatū eſt in me oēm concupiſcentiā. Sine lege em̄ pctm̄ mortuū eratEgo aūt viuebā ſine lege aliqn̄. Sed cuꝫ veniſſet mandatū pctm̄ reuixit. Ego aūt mortuus ſuꝫ ⁊ inuentū eſt mihi mandatū quoderat ad vitā: hoc eſſe ad morteꝫ. Nā pctm̄ occaſione accepta ꝑ mandatū ſeduxit me: et ꝑillud occidit. Itaqꝫ lex quidē ſācta ⁊ mandatum ſāctuꝫ ⁊ iuſtū ⁊ bonū. Quid ergo bonūeſt: mihi factū eſt mors? Abſit. Sed peccatūvt appareat pctm̄ ꝑ bonū operatuꝫ eſt mihimortē. vt fiat ſupra modū peccans peccatūper mandatum.¶ Poſtꝙͣ apl̓us on̄dit ꝙ per gr̄am xp̄i liberamur a ſeruitutē legis ⁊ ꝙ iſta liberatio eſt vtilis. Hic rn̄det cuidā obiectioni q̄ ex p̄miſſis occaſionē habꝫ ꝑ quā videt̉ ꝙ lex vetus nō ſit bona. Et circa hoc duo facit Primo ſoluit obiectionē ꝑ quā videt̉ legē nō eſſe bonā. ſcd̓o on̄dit legē eſſe bonā ibi. Scimꝰ em̄ ⁊c. Circa pͥmuꝫ duo facit. Primoꝓponit obiectionē ꝙͣtum ad ip̄am legem. ſcd̓o ſoluit ibi.Itaqꝫ lex quidē ſācta ⁊c. Dicit ergo pͥmo. Dictū ē ꝙ paſſiones pctōꝝ erāt ꝑ legē ⁊ ꝙ eſt lex mortis. quid ergo dicemꝰ ex hijs ſeqͥ. Nūquid dicemꝰ ꝙ lex eſt pctm̄. Qd̓ qͥdeꝫ nōt intelligi dupl̓r. Uno mō ꝙ lex pctm̄ doceat ſicutdicit̉ Iere. 10. Leges populoꝝ vane ſunt qꝛ .ſ. vanitateꝫdocēt. Alio vt lex dicat̉ pctm̄ qꝛ ille qui legē dedit peccauerit talē legē ferēdo ⁊ hec duo inuicē ſe ꝯſequūtur qͥaſi lex pctm̄ docet legiſlator legem ferēdo peccat. Iſa. 10.Ue qͥ cōdunt leges iniqͣs. videt̉ aūt ꝙ lex pctm̄ doceat ſipaſſiōes pctōꝝ ſunt ꝑ legē ⁊ ſi lex ducit ad mortē. ¶ Deide cū dicit. Abſit. ſoluit p̄dictā obiectionē. Circa qd̓ ſciēdum eſt ꝙ ſi lex per ſe ⁊ directe cāret paſſiones peccatoꝝvel mortem. ſequeretur ꝙ lex eſſet peccatum altero mōꝝdcōrum. nō aūt ſi lex eſt occaſio paſſionū peccati ⁊ mortis