VI. Ca.
ſuſtinuit vt deficeret in eo ſil̓itudo carnis pctī debuit eiusmōrs cōformari alijs gerētibꝰ carnē peccati: qͥ ſemel moriuntur. Vnde dicitur. He. 9. Quēadmodum ſtatutuꝫ eſthominibꝰ ſemel mori ſic ⁊ chriſtus ſemel oblatus eſt ⁊cͣ.Secūdo oſtendit idem ex conditione vite quā reſurgēdoadepꝰ ē dicēs Ꝙ aūt viuit viuit deo. i ad cōformitatē deiDicit̉ em̄ 2º. coꝝ. vltimo. Ꝙ ſi crucifixꝰ eſt ex infirmitate viuit ex ꝟtute dei. Effectꝰ aūt ꝯformat̉ cāe. Vnde ⁊ vita quā xp̄us reſurgens acqͥſiuit eſt deiformis. Sicut ergovita dei eſt ſempit̓na ⁊ abſqꝫ corruptiōe ſcd̓m illd̓. primathi. vltimo. Qui ſolꝰ hꝫ īmortalitatē ita ⁊ vita xp̄i eſt immortalis. ¶ Deīde cū dicit Ita ⁊ vos ⁊c. infert ꝯcluſionēintentā vt ꝯformemur vite xp̄i reſurgētis ⁊ ꝙͣtuꝫ ad hocꝙ mortuꝰ eſt pctō .i. mortali vite q̄ hꝫ ſimilitudinem pctīnunꝙͣ ad eā rediturꝰ ⁊ ꝙͣtū ad hoc ꝙ viuit ad ꝯformitatēdei. Et ꝙͣtuꝫ ad pͥmū dicit. Ita ⁊ vos exiſtimate vos qͥdēmortuos eſſe pctō .ſ. tanꝙͣ ad pctm̄ nunꝙͣ ſitis redituri.Yſa. 26. Moriētes nō viuāt. Et ꝙͣtum ad ſcd̓m dicit Uiuētes deo .i. ad honorē vel ſil̓itudinē dei vt .ſ. nunꝙͣ perpctm̄ moriamur. Gal̓. 2. Ꝙ aūt nūc viuo in carne in fideviuo filij dei. Et ideo ſubdit. In xp̄o ihū dn̄o nr̄o .i. ꝑ ieſum xp̄m ꝑ quē ⁊ pctīs morimur ⁊ d̓o viuimꝰ Uel in xp̄oih̓u .i. tanꝙͣ īcorporati xp̄o ieſu vt ꝑ eiꝰ mortē moriamurpeccato ⁊ ꝑ eius reſurrectionē viuamꝰ deo. ephe. 2. Cōuiuificauit nos in xp̄o cuiꝰ gr̄a eſtis ſaluati ꝑ xp̄m.¶ Lectio tertia.On ergo regnet pctm̄ in vr̄o mortali corꝑe vt obediatis cōcupiſcentiiseiꝰ. Sed neqꝫ exhibeatꝭ mēbra vr̄aarma iniqͥtatis pctō: ſꝫ exhibete vos deo tāqͣꝫ ex mortuis viuētes. ⁊ mēbra vr̄a arma iuſtitie deo. Pctm̄ em̄ vobis nō dn̄abit̉. Nō eīſub lege eſtis: ſed ſub gr̄a. Quid ergo? Peccabimꝰ qm̄ nō ſumꝰ ſub lege: ſed ſub gratiaAbſit. An neſcitis. qm̄ cui exhibetis vos ſeruos ad obediendū: ſerui eſtꝭ eiꝰ cui obediſtꝭſiue pctī ad mortē: ſiue obeditionis ad iuſtitiam? Gr̄as aūt deo ꝙ fuiſtis ſerui pctī: obediſtis aūt ex corde in eā formā doctrine in qͣtraditi eſtis.¶ Poſtꝙͣ apl̓us on̄dit ꝙ nō eſt nobis ꝑmanendū in pctō⁊ ꝙ huiꝰ rei facultatē habemꝰ. hic cōcludit moralē exhortationem. Et circa hoc tria facit. Primo ꝓpoīt ammonitionem. 2º rōeꝫ aſſignat ibi. pctm̄ em̄ ⁊c. 3º mouet q̄ſtionem ⁊ ſoluit ibi. Quid ergo peccabimꝰ ⁊c̄. Circa pͥmumduo facit. Primo ꝓpoīt āmonitionē. 2º expoīt eam ibi.Ut obediatꝭ ⁊c. Dicit ergo pͥmo. Dictū ē ꝙ vetꝰ hō nr̄ ſimul crucifixus eſt vt deſtruat̉ corpꝰ pctī ꝑ qd̓ dat̉ intelligi ꝙ virtꝰ pctī in tm̄ diminuta eſt vt nobis dn̄ari nō poſſit. Ergo peccatū decetero nō regnet in veſtro mortali corpore. Nō aūt dicit nō ſit pctm̄ in veſtro mortali corpore.qꝛ ꝙͣdiu corpꝰ noſtrū eſt mortale .i. neceſſitati mortis addictū nō pōt eſſe qui in corpore nr̄o ſit pctm̄ .i. fomes peccati. Sꝫ exqͦ a deo liberati ſumꝰ a regno peccati: debemꝰconari ꝙ pctm̄ in corꝑe nr̄o dn̄ium iā amiſſuꝫ in nob̓ nonrecuperet. Et hoc eſt qd̓ dicit. Nō regnet pctm̄ in veſtromortali corꝑe. Et hoc quidē neceſſariū eſt cauere duꝫ corpus mortale gerimꝰ. qꝛ dicit̉ ſap. 9. Corpꝰ qd̓ corrūpituraggrauat aīam ⁊c. ¶ Deinde cū dicit. Vt obediatis ⁊c̄.exponit āmonitionē p̄miſſā. Circa qd̓ ꝯſiderādū eſt ꝙ dupliciter pctm̄ regnat in hoīe. Uno modo ꝑ interiorē ꝯſen
ſuꝫ mētis. Et hoc remouēdo dicit Vt obediatis cōcupiſcentijs eiꝰ. Obedire em̄ ꝑ ꝯſenſum mētis cōcupiſcētijspeccati. eſt peccatū regnare in nobis. Ecc. 18. Poſt cōcupiſcētias tuas nō eas. ſcd̓o mō regnat in nobis pctm̄ peroꝑis executionē. Et ad hoc excludendū ſubdit. Sed neqꝫ exhibeatis mēbra veſtra pctō .i. fomiti pctī arma iniqͥtatis id eſt inſtr̄a ad iniquitatem exequendaꝫ. Homo em̄cum ꝑ membra peccatū exequitur ad iniqͥtateꝫ exequit̉ ethoc ip̄o pugnare videt̉ ad reſtituendū dn̄ium pctī. qd̓ perꝯſuetudinē peccati in nobis ꝯualeſcit. Eze. 32. Cū armisſuis ad inferos deſcēderūt. ¶ Deinde cū dicit. Sed exhibete vos deo ⁊c. exhortat̉ ad ꝯrium vt .ſ. exhibeamꝰ nosdeo. ⁊ pͥmo ꝙͣtuꝫ ad interiorē affectū cū dicit Sed exhibeatis vos deo vt .ſ. mens veſtra ei ſubdat̉. deut. 10. Et nūciſrael quid dn̄s deꝰ tuꝰ reqͥrit a te niſi vt timeas dn̄m deūtuum ⁊ ambules in vijs eius. Et hoc facere debetis tāꝙͣex mortuis viuētes .i. tanꝙͣ reducti ad vitā gratie de morte culpe. Nā ⁊ ideo iuſtū eſt vt qͥ viuit: iā nō ſibi viuat ſedei qui ꝓ oībus mortuus eſt. 2. coꝝ. 5. Scd̓o ꝙͣtum ad exteriorē actū. Und̓ dicit exhibete membra veſtra deo. i. adeius obſeqͥum arma iuſtitie .i. inſtr̄a quedā ad iuſtitiā exequendā qͥbus .ſ. pugnetis cōtra inimicos dei. Ephe. vltimo. Induite vos armaturā dei vt poſſitis ſtare aduerſusinſidias dyaboli. ¶ Deinde cū dicit. Pctm̄ eniꝫ ⁊c. aſſignat rōnem āmonitionis p̄dicte. Poſſet em̄ aliquis ſeip̄mexcuſare all̓ans pctī dn̄ium ꝑ qd̓ aſſereret ſe ab obſeruation āmonitionis p̄dicte impediri. hoc ergo apl̓us primoexcludit dicēs. Peccatū enim vobis nō dn̄abitur .ſ. ſi ceperitis peccato reſiſtere ⁊ vos d̓o exhibere ſcd̓m illd̓. Ia.4. Appropīquate deo ⁊ ap ꝓpinqͣbit vobis. reſiſtite dyabolo ⁊ fugiet a vobis. Quaſi dicat. Id̓o poteſtis p̄dictaobſeruare qꝛ nō inuenitis pctm̄ in vos dn̄are ꝑ qd̓ retrahi poſſitis. ſumus enim liberati a xp̄o ſcd̓m illud. Io. 8.Si filius vos liberauerit veri liberi eritis. ſecūdo manifeſtat quod dixerat dicens. Nō enī eſtꝭ ſub lege ſed ſub gratia. vbi ꝯſiderandum eſt ꝙ nō loquitur hic de lege ſolumꝙͣtum ad cerimonialia ſed etiā ꝙͣtum ad moralia ſub quaquidem aliquis dicitur eſſe dupliciter. Uno modo quaſilegis obſeruantie voluntarie ſubiectus. Et hoc modo etiam xp̄us fuit ſub lege ſcd̓m illud. gal̓. 4. Factum ſub lege qꝛ ſcilicet legem obſeruauit nō ſolum ꝙͣtum ad moralia ſed etiā ꝙͣtum ad cerimonialia. Fideles aūt xp̄i ſunt qͥdē hͦ mō ſub lege ꝙͣtū ad moralia nō aūt ꝙͣtū ad cerimonialia. Alioº dr̄ aliqͥs eē ſub lege qͣſi a lege coactꝰ ⁊ ſic dicitur eſſe ſub lege qui nō voluntarie ex a more ſed timorecogitur legeꝫ obſeruare. Talis aūt caret gratia que ſi adeſſet inclinaret voluntatē ad obſeruantiā legis vt ex amore moralia eiꝰ precepta impleret. Sic igitur ſꝙͣdiu aliqͥsſic eſt ſub lege vt nō impleat voluntarie legem peccatumin eo dn̄atur ex quo voluntas hominis īclinatur vt velitid quod eſt ꝯtrarium legi. ſed per gratiam tale dn̄ium tollitur vt ſcilicet homo ſeruet legem: nō quaſi ſub lege exiſtēs ſed ſicut liber. Gal̓. 4. Nō ſumꝰ ancille filij ſed libere qua libertate xp̄us nos liberauit. Hanc aūt gratiam faciens homines libere legeꝫ implere nō conferebant legalia ſacramenta. ſed conferunt eam ſacramēta xp̄i. Et id̓oilli qui ſe cerimonijs legis ſubijciebant ꝙͣtuꝫ pertinet advirtutem ip̄orum ſacramentoꝝ legaliuꝫ nō erant ſub gratia ſed ſub lege niſi forte per fidem xp̄i gratiam adipiſcerentur. Illi vero qui ſe ſacramentis xp̄i ſubiciunt ex eorūvirtute gratiam conſequuntur vt nō ſint ſub lege ſed ſubgratia niſi forte per ſuam culpā ſe ſubijciant ſeruituti peccati. ¶ Deinde cum dicit. Quid ergo ⁊c. mouet queſtionem contra id qd̓ dictum eſt. Et circa hoc tria facit. Primo ꝓponit q̄ſtionē. ſcd̓o ſoluit eā ducēdo ad incōueniēsibi. Abſit. An neſcitꝭ ⁊c. 3º on̄dit eē incōueniēs id ad qd̓