I. Ca.

autem aliquid ſubijciatur ſue ſaluti et ſpirituali vnctioni gratie laudabile eſt. quia tanto aliquid eſt perfectiusquātomagis ſue ꝑfectioni ſubiicitur ſicut corpus animeetiam aer luci. psͣ. cxv. O domine quia ego ſeruus tuusſum. Sed contra eſt qd̓ dicit̉ Io. 15. Iam nō dicam vosſeruos ſed amicos. ¶ Sed dicendū ꝙ duplex eſt ſeruitꝰ.Una timoris q̄ nō cōpetit ſāctis. Ro. 8. Nō accepiſtisſpiritū ẜuitutis. Alia humilitatis ⁊ amoris q̄ ſanctis cōuenit ſcd̓m illd̓ Luc. 17. Dicite ſerui inutiles ſumꝰ. Cūenim liber ſit qͥ eſt cauſa ſui. ſeruus aūt qͥ eſt cauſa alteriꝰſicut ab alio mouēte motus ſi qͥdem ſic agat cauſa alteriſicut ab alio motus. ſic eſt ſeruitꝰ timoris: q̄ cogit hoīemoꝑari cōtra ſuā voluntatem Si vero aliqͥs agat cauſa alterius ſicut ꝑꝑ finē ſic eſt ſeruitꝰ amoris. qꝛ amicoꝝ eſt benefacere ⁊ obſeqͥ aīco ꝑꝑ ip̄m vt philoſophꝰ dicit ī nonoethicorū. ¶ Tertio comendat a dignitate cū dicitur Vocatꝰ apl̓us. Dignitas apl̓atꝰ eſt precipua in eccl̓ia ſcd̓milld̓. 1. cor. 12. Quoſdā quideꝫ poſuit deꝰ in eccl̓ia primūapl̓os. Apoſtolus em̄ idē ē qd̓ miſſus ſcd̓m illud Io. xx.Sicut miſit me pater ⁊ ego mitto vos .i. ex eadē dilectōe⁊ cū eadem auctoritate. Dicit autē vocatus apl̓us. ad deſignandū gr̄am .i. vocatus ad hoc ꝙ ſit apl̓us. Heb̓. 5.Nemo aſſumit ſibi honoreꝫ. Vel ad deſignandū excellētiam vt ſicut vrbs anthonomaſice vocatur ip̄a roma. itaapl̓us vocatur paulus ſcd̓m illud ī. cor. 15. Abūdantiusillis oībus laboraui. Ul̓ ad deſignādū hūilitatē vt ſit ſenſus. nō audeo me dicere apl̓m. ſed hoīes me vocāt ſic .1.cor. 15. Non ſum dignus vocari apl̓us ¶ Quarto deſcribitur ꝑſona ſcribentis ex officio cū dicit. Segregatus ineuāgeliū dei. Segregatꝰ inꝙͣ vel per cōuerſionē ab infidelibus ſcd̓ꝫ illud gal̓. 1. Cum aūt placuit ei qui me ſegregauit ex vtero matris mee .ſ. ſinagoge vl̓ ſegregatus perelectionē ab alijs diſcipulis ſcd̓m illud act. 12. Segregate mihi ſaulū ⁊cͣ. Euangeliū auteꝫ idē eſt qd̓ bona annūciatio. Annūciatur em̄ in ip̄o cōiunctio hoīs ad deū queeſt bonum hoīs ſcd̓m illud psͣ. lxxi. Mihi aūt deo adherere bonū eſt. Triplex aūt cōiunctio hoīs ad deum annūciatur in euāgelio. Prima qͥdem per gratiā vnionis ẜmillud Io. i. Verbum caro factū eſt Scd̓a per gratiam adoptiōis ꝓ vt inducitur in psͣ. Ego dixi dij eſtis et filij excelſi omnes. Tercia per gloriam fruitionis. Io. 17. Heceſt vita eterna. yſa. 52. Qm̄ pulchri ſuper mōtes pedesannūciantis. hec autē annūciatio nō hūanitus ſed a deofacta eſt. yſa. 21. Que audiui a dn̄o exercituum deo iſraelanūciaui vobis. Vnde dicit In euāgelium dei.¶ Lectio ſecunda.Uod ante ꝓmiſerat per ꝓphetasq ſuos in ſcripturis ſctīs de filio ſuoqui factus eſt ei ex ſemine dauidſecundum carnem.Deſcripta ꝑſona ſcribentis. hic cōmendat̉ negotium ſibicōmiſſum ſcꝫ euangelium. cuius in premiſſis duplex cōmendatio poſita eſt. quarum vna permanet ad vtilitateꝫquā habet ex materia que ſignificatur ex ip̄o euāgelij nomine. ex qͦ datur intelligi ꝙ in eo bona anūcientur. Aliavero eſt ex auctoritate quam habet ex parte auctoris queeſt expreſſa in eo quod dictuꝫ eſt. dei. Vtrāqꝫ ergo commēdationē proſequitur apl̓us. primo qͥdē illā q̄ eſt ex ꝑteauctorꝭ. Scd̓o illā que eſt ex ꝑte materie ibi De filio ſuoCirca primum cōmendatur euāgeliū qͣdrupliciter. Primo quidē ex antiquitate quod fuit neceſſariū contra paganos qui euangelio detrahebant quaſi poſt lōga tempora ſubito eius predicatio eſſet exorta et ad hoc excludēdūdicit. Qd̓ ante. qꝛ licet ex tēpore certo predicari inceꝑit.ante tamen pronunciatū fuit diuinitus. yſa. 20. Anteꝙͣvenirent indicaui tibi. Scd̓o ex eius firmitate que deſig-

natur in hoc ꝙ dicit. Promiſerat quia ip̄e ante promiſitqui non mentitur. act. 13. Nos vobis anunciamus eam q̄ad patres noſtros repromiſſio facta eſt. Tertio ex dignitate miniſtrorū ſiue teſtiū cū dicit. Per ꝓphetas quibusante fuerant reuelata que ſunt cōpleta: circa verbū incarnatum. Amos. 3. Non faciet dn̄s deus verbū ſcilicet incarnari niſi reuelauerit ſecretū ad ſeruos ſuos ꝓphetas.Act. 10. Huic omnes ꝓphete ⁊cͣ. Signanter aūt dicit ſuos. ſunt enim aliqui ꝓphete ſpū humano loquentes ẜmillud Ie. 23. Uiſioneꝫ cordis ſui loquūtur nō de ore dn̄iUnde dicit. Ti. .1. Dixit quidaꝫ ex illis ꝓprius illorumꝓpheta. Sunt etiam quidā ꝓphete demonū qui immūdo ſpiritu inſpirātur ſicut ꝓphete quos interfecit heliasvt dicitur 4. re. 18. Sed ꝓphete dei dicuntur qͥ diuinoſpiritu inſpirant̉. Ioel̓. 20. Effundā de ſpiritu meo ⁊cͣ.Quarto ex modo tradendi qꝛ non ſolum ſunt huilſmōiꝓmiſſa verbo edicta. ſed litteris ſcripta. Vnde dicit. Inſcripturis. Abac. 2. Scribe viſum et explana illud. Nōautē cōſueuerūt ſcribi niſi magna q̄ ſunt digna memoria⁊ que oportet ad poſteros deuenire Et ideo vt aug. dicit18. de ciuitate dei tunc inceperūt ſcribi ꝓphetie de xp̄oper yſa. et oſee quādo roma eſt edita ſub cuius imperiochriſtus erat naſciturus et fides eius gentibus predicanda. Io. 5. Scrutamini ſcripturas ⁊cͣ. Addit autē ſanctisad differētiam ſcripturarū gentiliū. Dicunt̉ autē ſancte.primo quidem qꝛ vt dicitur 2. pe. 1. Spiritu ſancto inſpirati. a. thi. 3. Omnis ſcriptura diuinitus inſpirata. Secūdo quia ſancta cōtinēt. psͣ. Confitemini memorie ſanctificationis eiꝰ. Tertio quia ſanctificant. Unde Io. 17Sanctifica eos in veritate. Sermo tuus veritas eſt. Un̄dicitur .i. mach̓. 12. Habentes ſolatio ſanctos libros quiin manibus ⁊cͣ. Scd̓o proſequitur cōmēdationē q̄ ſumil̓ex bonis in euāgelio denūciatis que ꝑtinent ad materiaꝫeuāgelij q̄ eſt xp̄s quem quidē cōmēdat tripliciter. Primo quidē ex origine. Scd̓o ex dignitate ſiue virtute ibi.Qui predeſtinatus. Tertio ex liberalltate ibi. Per quēaccepimus Originem autem chriſti deſcribit dupliceꝫ.Primo quidem eternam cum dicit. De filio ſuo. in quoexcellentiam euangelij deſignauit. Nam miſterium generationis eterne ante erat valde abſconditū. Vnde Salomon dicit. Ꝙ nomen eius et nomen filij eius ſi noſtiSed in euangelio patris teſtimonio eſt declaratū. Mat.z. et. 17. Hic eſt filius meus dilectus. Conuenienter autem filius dei materia ſanctarum ſcripturarum eſſe dicitur que diuinā ſapientiam exponūt ſecundū illd̓ deutro.4. Hec eſt ſapientia veſtra et intellectus coram populisFilius autem dicitur eſſe verbum et ſapientia genita .i.cor. i. Chriſtum dei virtutem et dei ſapientiaꝫ. ¶ Sedcirca hanc filiationem tripliciter aliqui errauerūt. qͥdamenim dixerunt eum filiationem habere adoptiuam. ſicutFotinus qui poſuit chriſtum initium ſumpſiſſe ex mariavirgine quaſi hominem purum qui per vite meritum adhanc celſitudinem peruenit vt pre ceteris ſanctis filiusdei diceretur. Sed ſcd̓m hoc chriſto nō cōpeteret de ſcenſus ad humanitatem ſed magis aſcenſus ad diuinitatemcontra id qd̓ dicitur Io. 6. Deſcendi de celo Quidā vero poſuerunt huiuſmodi filiationem ſolummodo nuncupatiuā ſicut ſabellius qui dixit ipſum patrem incarnatuꝫet ex hoc filium nominari. ita ꝙ eadem ſit perſona. et ſolum nomina ſint diuiſa. ſed ſecunduꝫ hoc non cōpeteretfilio mitti a patre cum ipſe dicat. Io. 6. ſe deſcendiſſe vtfaciat voluntatem eius qui miſit euꝫ. Alij vero poſuerūtſicut Arrius huiuſmodi filiationem eſſe creatam ita ꝙ filius dei ſit excellentiſſima creatura ex nihilo tamen producta poſtꝙͣ prius non fuerat. ſed ſecundum hoc omnianon eſſent per ip̄m facta vt dicit̉ Io. i. oportꝫ eniꝫ eſſe nōfactuꝫ per quem facta ſunt omnia. et hec tria excludūtur

a iij