ADAMI GESTA HAMMAB. ECCL. PONT.

XVII

codicum 2, 3 , 4 quamvis consonantium in textum nostrumrecipere, si a cod. 1 differant, non placuit, cum in hoccasu lectiones pessimae quoque, veluti l. III, c. 36 . ‘etregionem’ et c. 38 . ‘otium impendebat’ in textum recipi-endae fuissent.

Si has tum emendationes, tum omissiones erroneas eterrores codicibus 2, 3 et 4 communes respicimus, dubitarenon licet, illos ab uno codice derivandos esse, qui codicisautographi copiam a scriptore, qui eius vitia leviora tamencorrexit, parum accurate literis exaratam continebat.

Codex 2 vero additiones plurimas maiores in textuhabet, quas supra in eius descriptione enumeravimus. No-tandum videtur, eas nihil fere de archiepiscopis antiquiori-bus tradere, sed plurima de Adalberto, in quibus- auctoremfere coaevum facile cognoscas, nonmdla quoque de rebusseptentrionalibus, veluti l. II, c. 22. 34 . 38 ; l. IV, c. 28 ,quae ab illis qui hic laudantur Adalivardi stipatoribusfortasse communicata erant. Udem quoque his in locis,praesertim l. IV, c. 38 . et 40 , auctores citantur, quos Adamocognitos fuisse iam vidimus. Attendendum quoque, Adamuml. III, c. 24 . ea polliceri quae tradit in fine capitis 70 ,quamvis in codice Vindobonensi desunt. Omnes hae ad-ditiones etiam in codicibus 3 et 4 reperiuntur. Nonnidlaeinter eas in ipsius auctoris exemplari iam suo loco com-paruisse constat, ut supra de l. ili, c. 36 . adnotavi. Pier ae-que vero prius margini adscriptae fuerant et ab alio scrip-tore textui insertae sunt, veluti in cod. 2 cum scholio 2 fac-tum est, quod in aliorum codicum semper margine apparet.

Inserendis his marginalibus textus ipse numquam im-mutatus est, ideoque lector diligens facile, quam violenteret incongrue hoc factum sit, animadvertet, veluti l. II, c.

74 ; l. III, c. 33 . Ita etiam videbit l. III, c. 68 , codicis 3l. IV, c. 39 . statim finem capitis 37. secutum esse, a quoper caput 38 . hic intrusum separatum est. Sunt vel harumnotarum marginalium nonnidlae, quae in diversis codicibusdiversis locis textus insertae sunt, velut ea quae de Asco-mannis proferuntur l. 11, c. 74 .

Omnium additamentorum mdla fere sunt, quae tamevidenter Adami ipsius * manum prodant, quam ea quae in 'p. 279 .fine libri III (in cod. 3 l. IV, c. 38 . 41 — 46 ) reperi-untur. Adamus in prima librorum de gestis archiepisco-porum Hammenburgensium recensione hos scriptoris excu-satione et lectoris admonitione, quae in codice 3 l. IV, c.

40 . reperiuntur, finierat.

Capita l. IV. 41 -— 46 . solummodo agunt de legationeecclesiae Hammenburg ensis sive de ecclesiis praeter Saxo-