532

Geschichte der Juden.

«uno «dbrusoiarano XX. XXX. XXXX. psrsone, st si psnitsnti«v«n<>

pin äi 200. M gnssto insss 01 Oin^uo p«ss«to <11 gnesto prsssnts«nuo 1584 neli« eilt« <11 liivor« In'iuesso in priKions oon «ss«i inoltl«ltri, un insäioo dii«in«to iilastro Roooo, psrdis srano inoltl «nni,die gnanäo si oominunionv«, port«v« il 8«er«msnto « o«s« sn« et 1»ASttav« neil« 8t«II«, 11 gn«is 8 '«in« 2 iia ä« 8S stesso ln priAions per nonS88er' «ddrusoi«to, in« «bdrusdorno I'oss«. ksr 11 gn«1 rispetto inoltl88 ns v«nno in Unrein«, äovs pndlioainsuts 80 U 0 Oinäsi: «ltri 8t«nnoln §srr«r«, st viv«no ooins tzll «ltri Llinäsi; 1 gunii «1 tsnipoOl 6-inIio tsrtio impetrorno <1« sn« s«ntit« u» Ilrsvs ciis potssserovivers eoins 6iuäsi ssnr« s88sr o«stiK«ti, oon I«Is« Iulorin«tions, elislunino ä«to « sn« Laut. äioeuäo elis loio Inrno I«tti Liiristiani perlorii«, m« elis sempre nell'aniino 8uo Inrno Llinäsi et ln gnssto inoäo8t«v«nu ueil« Oitt« ä'^.uoon« vivenäo ueil« lsKKS <>1 iiloiss; in«L«oio IV. s«psnäo oonie p«ss«v« gusst« ev8«, in«näö nu Ooinini8s«rio«II« Oitt« ä'^uoou«, st Isos inittsrs in Linier« st «bdrusd«rs pin 0180 psrsone. Xs s Oitt« in Itnii«, äovs non ei 8i«no iilarsani (I. iilnrrnni)i?ortnKiissi, Inß-Kiti <1«II« Ingnisitione <11 ?ortotz«IIo; 1 gn«Ii ooms äivsn-t«no rioelii, perdis tr«Itio«uo in oZ'iii eo8« eoins Oiiristiani, 8S ns vnnuoin Nnroiii« äovs «vvi8«no II Nnroo äi tutto gnsiio elis 8i I« äi gni, Ir«1 <ju«ii s nu« äonn« ?ortnKiiS8S rloolilssini«, viiininnt« iil«<1onn«Lrinnä«^), I«gn«1 s 8t«t« inolto tempo « Vsrrnr« st « Vsnsti«eoins Oiiristinn«, st poi 88 ii'nnäo in Nnrolli« et ninritö nn« ÜZII« eonnn liAiinolo äsl iilsäioo äsi Iure», et vivs nelis 1sK§s <11 iiloisslei et tntt« 1« 8n« I«iniKli«. tzussto s tntto 11 äisoorso ä«1 tempo elis8ono eonvsrtiti «II« tiäs OIiristi«n« tino «1 presente «nuo.

Hit per gnssto rispstto Iinvsnäo k«p« ?«oio IV. inlorinntions elis1 )l«rr«ni nelli Oräini äsi Ir«ti srnuo potsnti et «inliltlosi, perollssi «vit«v«no ä«1Ii iilnrrnui seeoinri nsll'ainbitions äelie Nrelntnrs et«ltri ollioij, eoinnnäö per nn« Loli« sn«, elis neli'oräins äi 8«nVrniiosseo nsssnn iil«rr«no ottsnssse ns ?rei«tnr«, ns oltidonessniio, psroiis All «ltri Ir«ti, elis non souo iilnrrnni si säsKnnvnnoesser Zovernnti ä« ioro, per il elis ei sr«no inoits äivisivui, st se«nä«1ist ssäitioni neil« NeliKians; et priest« Loli« In I«tt« nei «nuo 1557overo 58. Ii«gn«1s si trovnr« usl LeZIstro.

Einige Bemerkungen zu diesen Inlorinatioui werden manches in einbesseres Licht setzen.

1. Auch Herculano hat Nachrichten über Fcrmafcde oder portugiesisch

Firme-Fe gegeben (I, x. 195 ff.). Nach denselben war er ein Marrane undhieß eigentlich Henrique Nunes. Seinen Tod setzt Herculano um Februar1525 (das. Note). Laut einem hinterlassenen Schreiben des Firme-Fe war erein Spion. Er schreibt selbst an den König: 8n« ^Ites« clsvs ser «oorä«äo,gne eu I« ssAnnä« «näisuei«, gn«näo ins m«näö « 8«nt«rsin, ins in«n<1ö8. gne ms instissss oon slios (Oiiristinnos-novos) e eoiniesss s be-

vissss s Io gns Ni«8 88 ollsrsoiss8s, p«r« gns 8. por ini Inesss sn-

Iorin«äo äs I« verä«ä (das. p. 199, Note).

2. Herculano weiß nicht (p. 200), wozu sich Firme-Fe nach Spanien be-geben sollte. Nach dieser Quelle hatte er einen Auftrag für Karl V. in betreffder Inquisition, wovon die Marrauen heimlich Kunde erhalten hatten. Auch