12i XXV. ATTICüS. CAT. XVI. XVII.

rem videretur agerc. Xumquam suscepti negotii eunipertaesuni est. Suam cnim existimalionem in ea reagi putabat: qua nihil liabebal carius. 3. Quo (icbat,ut omnia Ciceronum, Catonis, Marii, Q. Ilortensii, Au-li Torquati, multorum praeterea equitum Romanorumnegotia proeuraret. Ex quo iudicari poterat, non iner-tia,sed iudicio fugisse reipublicae procurationem.

XVI. Ilumanitatis vero nullum adferre maius te-stimonium possum, quam quod adolescens idem seniSullae fuerit iucundissimus, senex adolescenti M. Bru-to; cum aequalibus autem suis, Q. Ilortensio et M.Cicerone, sic vixcrit, ut iudicarc difficilc sit, cui aetatifuerit aptissimus. 2. Quamquam eum praecipue dile-xit Cicero, ut ne frater quidern ei Quintus carior fue-rit aut familiarior. 3. Ei rei sunt indicio, praeter eoslibros, in quibus de eo facit mentionem, qui in vulgussunt editi, sexdecim Volumina epistolarum, ab consu-latu eius usque ad extrcmum tempus ad Atticum mis-sarum: quae qui legat, non mullum desiderct histo-riam contexfam illorum temporum. t. Sic enimomnia de studiis principum, vitiis ducum, mutationi-bus reipubl. perscripta sunt, ut nihil in iis non appa-reat, et facile existimari possit, prudentiam quodam-modo esse divinationem. Non enim Cicero ea solum,quae vivo se acciderunt, futura praedixit, sed etiamquae nunc usu veniunt, cecinit, ut vates.

XVII. De pietate autem Attici quid plura comme-morem? quum hoc ipsum vere gloriantem audierimin funere matris suae, quam extulit annorum nonagin-ta, quum esset septem et sexaginta, se numquam cummatrc in gratiam redisse, numquam cum sorore fuissein simultate, quam prope aequalem habeliat. 2. Quodest signum, aut nullam umquam inter eos qucrimoni-