123

XXV. ATTICDS. GAP. XIV. XV.

eques Romanus,'et non parum liberalitcr dom um suamomnium ordinum homines invitaret, scimus, non am-plius quam terna millia aeris pcracquc in singulosmenses [ex ephemeride] eum oxpensum sumtui fer-ro solitum. 7. Atque hoc non auditum, sed cognilumpraedioamus. Saepe enim propler familiaritatem do-mesticis rebus interfuimus.

XIV. Nemo in convivio eius aliud acroama audi-vit, quam anagnosten: quod nos quidem iucundissi-mum arbitramur. Neque umquam sine aliqua lcclioneapud eum coenatum cst, ut non minus animo, quamventre, convivae delectarentur. 2. Namque eos voca-bat, quorum mores a suis non abhorrerent. Quumtanta pecuniae facta esset accessio, nihil de quotidianocultu mutavit, nihil de yitae consuetudine: tantaqueusus est moderatione, ut neque in sestertio yicies, quoda patre acceperat, parum se splendide gesserit, nequein sestertio centies affluentius vixerit, quam instituerat,parique fastigio steterit in utraque fortuna. 3. Nulloshabuit bortos, nullam suburbanam aut maritimamsumluosam villam, neque in Italia, praeter Ardeati-num et Nomentanum, rusticum praedium: omnisqueeius pecuniae reditus constabat in Epiroticis et urbanispossessionibus. Ex quo cognosci potest, eum usumpecuniae non magnitudine, sed ratione metiri solitum.

XV. Mendacium neque dicebat, neque pati pote-rat. Itaque eius comitas non sine severitate erat, ne-que gravitas sine facilitate, ut difficile esset intellectu,utrum eum amici magis vererentur, an amarent.Quidquid rogabatur, religiöse promittebat; quod nonliberalis, sed levis arbitrabatur, poiliceri, quod prae-stare non posset. 2. Idem in nitondo, quodscmcl ad-nuisset, tanta erat cura, ut non mandatam, sed suam

Jßu.