122 XXV. ATTICUS. CAP. XIII.

eins Africanas posscssiones in proscriplorum numeruma P. Volumnio, praefecto fabniin Anlonii, absentemrelatura, expedivit. ü. Quod in praesenti iitrum eilaboriosius an gloriosius fuerit, difticile fuit iudicarc:(juod in corum periculis, non secus absentes quampraesentes amicos Attico esse curae, cognitum est.

XIII. Neque ycro minus ille vir bonus paterfami-lias liabitus est, quam civis. Nam quum esset pecu-niosus, nemo illo minus fuit emax, minus aedificator.Neque tarnen non in primis bene babilavit, omnibus-que optimis rebus usus est. 2. Nam domum habuitin colle Quirinali Tampbilanam, ab avunculo heredi-tate relictam: cuius amoenitas non aedificio, sed silvaconstabat. Ipsum enim tectum, antiquitus constitu-tum, plus salis, quam sumtus habebat: in quo nihilcommutavit, nisi si quid vetustato coactus est. 3. U-sus est familia, si utilitate iudieandum est, optima; siforma, vix medioori. Namque in ea erant pueri litte-raliss'imi, anagnostae optimi, et plurimi librarii, ut nepedisequus quidem quisquam esset, qui nün utrum-<jue horum pulchro facere posset. Pari modo artificesceteri, quos cultus domesticus desiderat, adprimeboni.4. Neque tarnen horum quemquam, nisi clomi natumdomique factum, habuit: quod est signum non solumcontinentiao, sed etiam diligentiae. Nam et non in-lemperanter concupiscere, quod a plurimis videas, con-linentis debet duci; et potius diligentia, quam pretio,parare, non mediocris est industriae. ö. Elegans, nonmagnificus; splendidus, non sumtuosus; omni dili-gentia mundiciam, non affluentiam, affectabat. Supel-lex modica, non mulla, ut in neutram partem conspi-ci posset. 6. Nec hoc praeteribo, quamquam nonnul-lis leve visum iri putem: quum inprimis lautus esset