40 X. DION. CAP. VIII.

IIIc autera, adversario reraoto, liccntius eonim bona,quos sciebat adversus se sensissc, militi])iis dispertivit.2. Quibus divisis, quum quotidiani maximi fierentsuratus, celeriter pecunia deesso coepit; neque, quomanus porrigeret, suppetebat, nisi in amicorum posses-siones. Id eiusmodi erat, ut, quum milites reconcilias-set, amitteret optimales. 3. Quarum rerum cura fran-gebatur, et insuetus male audiendi non aequo animo fe-rebat, de se ab iis male existimari, quorum paullo antein coelum fuerat elatus laudibus. Vulgusautem, of-fensa in cum militum volunlate, Iiberius loquebatur, ettyrannum non ferendum dictitabat.

VIII. Haeoilleintuens, quum, quemadmodum se-daret, nesciret, et, quorsum evaderent, timeret: Calli-orates quidam, civis Atheniensis, qui simul cum eo exPeloponneso in Siciliam venerat, homo et callidus et adfraudem acutus, sine ulla religione ac (ide, adit ad Dio-nem, et ait: 2. eum in magno periculo esse propteroflensionem populi et odium militum, quod nullo modoevitare posset, nisi alicui suorum negotium daret, quise simularct illi inimicum. Quem si invenisset ido-neum, facile omnium animos cogniturum, adversarios-que sublaturum, quod inimioi eins dissidenti suos sen-sus aperturi forent. 3. Tali consilio probalo, excepitbas partes ipse Callicrates, et se armat imprudentiaDionis. Ad eum interficiendum socios conquirit; ad-versarios eius convenit, coniurationem conlirmat. 4.Res, multis consciis quae gercretur, elata defertur adAristomachen, sororem Dionis, uxoremque Areten. II-lae limore perterritae conveniunt, cuius de periculo ti-mebant. At ille negat, a Callicrate fieri sibi insidias,sedilla, quae agerentur, fieri praecepto suo. 8. Mu-lieres niliilo secius Cailicratem in aedem Proserpinae