U X. DION. CAP. V.

lur: ostendens, se id utriusque facerc causa, ne, quummter se timerent, alteruter alterum praeoccuparet. 2. Idquum factum multi indignarentur, magnaeque esset in-vidiae tyranno, Dionysius onmia, quao moveri poterantDionis, in naves imposuit, adeumque misit. Sic enimexistimari volebat, id se non odio hominis, sed suae sa-lutis fecisse causa. 3. Postea vero quam audivit, eumLn Peloponneso manum comparare, sibique bellum fa-cere conari, Areten, Dionis uxorem, alii nuptum dedit,filiumque eius siceducari iussit, ut indulgendo turpis-simis imbueretur cupiditatibus. i. Nam puero, prius-quam pubes esset, scorta adducebantur: vino epuiisqueobruebatur, rjeque ullum tempus sobrio relinquebatur.5. Is usque eo vitae statum comnnitatum ferre non po-tuit, postquam in patriam rediit pater (namque appositierant cuslodes, qui eum a prislino victu deducerent), utse de superiore parte aedium deiecerit, atque ita interie-rit. Sed illuc revertor.

V. Postquam Corinthum pervenil Dion, et eodemperfugit Ileraclides, ab eodem expulsus Dionysio, quipraefectus fucrat equitum: omni ralione bellum com-parare coeperunt. 2. Sed non mul tum proficiebant,quod multorum annorum tyrannis magnarum opumputabatur. Quam ob causam pauci ad societatem pcri-culi perducebantur. 3. Sed Dion, fretus non tarn suiscopiis, quam odio tyranni, maximo animo duabus one-rariis navibus quinquaginta annorum imperium, nm-nitum quingentis Iongis navibus, decem equitum, cen-tum peditum millibus, profectus oppugnatum, (quodOmnibus gentibus admirabile'est visum) adeo facile por-culit, ut post diem tcrtium, quam Siciliam attigerat,Syracusas introierit. Ex quo inlelligi potest, nullumesse imperium tutum, nisi benevolcntia munitum.