47

lium nimium minueretur , fi circumftantiis noftrisvel impediri vel aufferri adeo pollet, euenire nonlicet.

Ad ftabiliendum principium hoc: Sapiens per-petua felicitate gaudere debet, cum virtus folaperpetuam ac conflantem felicitatem procuret:adeo fapientis libertatem extenuarunt, vt doce-rent, fi quando fapiens acerbis morbis, mutilado-ne corporis, extrema egeftate, aliisue impedire-tur infortuniis, quominus fuam aflequi poflet fe-licitatem , omnimode penes eum efle, minus fefeconferuare vel etiam e vita vrgente neceflitate ex-cedere. Duos vero generaliter aflignarunt cafuspro neceflitate fuicidii: primo quidem id fieri de-bere affirmarunt, fi in bonum amicorum vel rei»publicae cedat, vel ne virtutem noftram negarevideamur* Secundo imminente neceflitate vita re-linquenda. Dum vero fpes adeft, fore, vt vitamhoneftam vitiamus, vitam conferuare officium eft.„ Quomodo viuere cogitas, Antoninvs L. V.„ 29. ait, vita mox exceffurus, eodem, fi

„ volueris, viuere iam licet. Sin id minus per»„ miferint, quibuscum hic degis, exeas licet e vi-„ ta, ita tamen , ne tanquam mali quid paflus.„ Si fumus mihi moleftus efl, difcedo, cur hoc„ momenti alicuius efie videatur? interim vero dum

„ nihil