45

II. §. 2. „Tu ergo fic tecum: fenexes: partem„ tui principem feruire vlterius ne fiueris; fed„ nec motibus a communione humana alienis rap-„ tari; nec quidquam, quod fato deftinatum tibi,, fuerit, vel iam afcitum auerfari, vel futurum„ pauere. « L. VIII. §. 49. „ Nihil vlterius re-„ puta tecum, quam quod vifa primario renun-„ ciauerint. Nuntiatur tibi hunc vel illum tibi„ conuiciatum: hoc nunciatum eft, non et illud„ laefum efie te: hoc igitur modo in primo vilis„ confidere femper, nec amplius quidquam eis a,, te intus adiicias, et nihil tibi accidit, quod com-„ moueat te.“ Haec Antoninvs. Plura ad-huc alia funt loca, in quibus media, apathiamconferuandi, praefcribuntur; quae vero fingulaallegare, prolixum nimis foret.

Apathia igitur praecipue circa efformanda prin-cipia et notiones genuinas de proprietatibus re-rum , vero falfoue, bono aut malo verfabatur, gu-bernationemque fenfationum praefentium ope ho-rum principiorum complectebatur. Apathia ergoab infenfibilirate plane diuerfa eft. Sapiens falua fuaapathia fenfationibus iucundis, felicitate frui etdolore vehementi affici poteft; id folum cauendum,ne fecundum voluptatem et dolorem, ex quibus-dam obiectis ortum, vera bona vel mala diiudicet,

fed