32

non folum bonum vocarunt, quod prodeft, fed $et quod prodeffe poteft, et fortuito etiam prodeft.Tres exin iique varii boni fignificatus, ideoque $etiam tria diuerfa genera boni oriebantur: imo, om- ;anevtile; ido, quod fortuito prodeft; 3tio, quodbcno proraouendo par eft.

Ex datis hucufque boni explicationibus fe- mquentes immediate fluunt proprietates: bonum eft 0vort^eil^aft, eft braucfy&ar, eft

suxfqffw es ift t»ert{j, bajj man es ge&rattclje, eft kSutum es ifi tvertfj beqebrt jtt nterben, es ift recfftsmdjjig/ eft noihov es ift enblicfy itttb ttorjuglicfy am 0Odnbig.

e vltima hac propofnione Stoici omnium ma-

xime differunt, eique omnia reliqua eorum ispraecepta moralia innituntur, maiori hinc indagine '1digna. Sub honefto, vt ait Laertivs, inreili-gunt perfectum bonum, quod omnes partes in fe 1!continet, quas natura cuiuslibet rei expofcit: hinc jei iuftitia, fortitudo, honeftas et intellectus adiun- &gqntur; quod omnia haec ad honeftum et lauda-bilem actum requiruntur. Cicero quoque haspartes ad honeftum reducit, licet expreffe non fta-tuat, doctrinam ftoicatn hisce contineri. PatetCKin, iuftitiam, fortitudinem, prudentiam et tem-

§. V.

1

pe.