quam felix terra et felices ejus inhabitalores, nam insulae virlusaerisque tenaperies terram sua sponte frugiferam ultra quam salisest recklit sine hominum labore ac sollicitudine, sunt ibi aquarumfonles permagni, ex quibus partim aquae c-alidae ad usum balne-orum ad curandosque morbos manant, parlim summa dulcedinefrigidae, quae ad valetudinem conferunt. CL annos vivunt: mosest eis ad certam usque aetatem vivere, qua peracta variam sibimortem sponte constituunt: Ocanima est apud eos herba, supraquam si quis jaceat, in suavem deduclus somnum morilur. Adhanc proriciscuntur Aethiopes maximis cum periculis, et dum ad-venerint, aestimant se adeptos beatiludinem.

Aliam insulam magnam in oceano esse asserunt, non minuspriore felicem, saluberrimi aeris glebaeque oplimae, quam etiamparadisum putabant, de qua Libr. VI. Diodorus loquitur. Sic etinsulas fortunatas beatitudinis loca esse crediderunt, et ob uber-tatem rerum Fortunatae sunt cognominatae. Hae enim insulaeomnibus propinquis, non solum priscis sed etiam nostris tempo-ribus, bonitate soli, locorum amoenitate et salubritate, aeris feli-citate praestant, ila, quod vere felices beataeque dici queant. In-super Plato paradisos posuit quosdam hortos Jovis, ut Eusebiusde praepar. evang. Libr. 12. C. 6. ponit. Et multa bis si-milia invenimus, et quia Creta, de qua sermo est, singularis erat'deorum habitatio, de qua utilibus legibus mundum regebant, eainveteres paradisum aestimabant. Haec insula tale fertur in fabulishabuisse initium. Dum Graeci aTrojanis bellis continuis urgerentur,Graeci uxores suas in eam insulam, quae adhuc inculta et nonduminhabitata erat, transtulerunt. Bello aulem diutius durante foe-minae pro viris anhelabant et impatienlissime eorum absentiamtolerabant diisque se devovebant precanles pro consolatione. Diivero pro calamitate muliebri miserti in insulam descenderunt eas-que midieres omnes impraegnaverunt et fdios ac fdias genuerunt.Finito praelio Graeci suas uxores reacceperunt, derelinquentespueros gcnitos in insula, qui pessimi homines facti sunt, uti ger-men daemonum mundum turbaverunt. Nam dii isti, patres Cre-tensium, non alii nisi diaboli fuisse probari potest ex sacra scrip-tura, quae dicit ad Titum Cap. 1: Cretenses semper mendaces,malae. bestiae , ventres pigri. Quod dictum Epimenides poeta contraCretenses intulit, et S. Paulus idem assumit, dicens: esse verum

18 *