imputationem meritorum Chrifti praeftari a nobisajunt per fidem, atque fic ex natura rei fidei necefli-tatem le explicaffe atbitrabantur. — Stabilita fideinotione, in qua approbat quidem illud ex. parte pro-teftantium, quod fidem praecipue in redemtionein acfatisfatiionem Chrifti exigunt; illud vero improbat,fi ad folam hanc evangelii partem fidem adneftant.Rejicit proteftantium juftificationis concipiendae mo-dum defumtum a judiciis humanis o) atque rationemex imputatione derivatam a recentioribus paflim as-fignatam nihil valere ad fidei necefiitatem probandamita oftendit : ideo enim , inquit, fidem neceffariamadmittunt proteftantes, quod in fadium alienum alteriimputandum requiratur confenfus ; fed qualis ille?num exprejjus , an inter pretativus et tacitus ? —non exprejjus ; ipfi enim theologi ad imputationempeccati Adamitici fufficere docent confenfum tacitum jcontrarium enim, illud fcilicet, expreffum fuiffepoflerorum confenfum defendi nequit; ergo et talisconfenfus ad imputationem meritorum Chrifti fufficeredicendum eft. — Accedit et illud, ideo exigunt le-ges confenfum, ne imputatione faffi alieni alteri in-feratur. Aft confenfus in faftum alteri proficuumpraefumi femper poteft. Ex hoc itaque fundamentofidei neceffitas minime fequitur.
Alias Toellnerus alfignat fidei neceffitatem affe-rendi rationes in S S. fundatas, in quibus inquiren-dis parum follicitos fuiffe theologos proteftantes inquit;
hoc
•) €$ flCNicfit fcbon ber gattsett SBotfiellutig ju feitter €m tpfclung, ba§ folche »om iBcrfabrcn in menfcjjlichen ©e<riditen tergrnommen, unb alfo bie aottlicbc ©egnabia
gungswbnuitg na© mtnf©li©m Sfc©tw gcbilbtt tvitb.