Ad has etymologicas rationes et illud accede-bat, quod homo legem pcrfe&e fervare non poffit,yl quod Lutherus ad id tieceUarium crediderat, uthomo vere juftus dici pollet. — Remanet praetereaconcupifcentia ex peccato protoparcntuiu rclifta, quamnon improprie, ut docebant catholici, fed propriepeccatum effe afferebat; quae cujo minui quidem,non vero tefte apoiloio , omnis aufferri poffit, horni,nem vere juftum dici poffe et ex hoc fundamento ne-gabat. — Elaspheinuin praeterea duxerat Lutherusgfferere , eum a Deo haberi juftum, quem graviterdeliquiffe certo cognofcit. — Non negabant catho-lici hanc poenarum peccati remiffioncm , iolutn addivolebant neceffariatn quoque effe ad juflificationemcordis converfionem, ut qui antea vere peccator fuit,vere quoque et interne juftus dici poffet Hujus inhae-rentis, ut vocant, juftitbeadverfariuru fe femper often-derat Lutherus eamque tanquam humani faftus partumarguebat, quafi praelqnierent exclufis meritis Chriftife ju.ftos coram Deo conftituere In hanc non femelfuisunopere invehitur; licut altera ex parte juftitiainChrifti nobis imputatam fu.mmopere extollit. Hacimputatione meritorum Chrifti omnem abfolvi doce-bat juftificationem, et qtiain catholici requirebantcordis converfionem potius juftificationis conlccla-rium efie voluit.

§. IIF.

'Juftificationis conditiones.

Chriftus vel (impliciter ftia homini confert be-neficia , vel , ne in vitis obtrudantur , ex parte no-ftri quaedam requiruntur conditiones, quibus praedi-tis