266 Prosecutio dissertationisfi ve aliorum patrum textus, in confultatione Gal-lica domini le Ridant produdlos, nimis bonafide arbitrati fint didtorum patrum mentem re-ferre circa cafum Apoftoli, ideoque textus il-los in ipfo, ut ita loquar, fonte non examina-verint. Verbo, lapfi fune in illud ipfum, quodtheologis, interpretibus & canoniftis omnibusexprobrant: hos fiquidem afferunt fine ullo exa-mine Gratianum fuiffe fecutos: & ipfimec con-fultationem illam, abfque ulla motas quafftionisdifcuiBone , mox amplexi funt.

CCLIII. Dico abfque ulla mota quaflionis dif-citjjione , quia, fi illam difcuffiffent, fi SS. pa-tres in illa confultatione citatos confuluiffent,fieri non potuiffet, ut in illam fententiam abi-rent , in quam nunc abeunt, fed illam conftan-ter tenuiffent, quam primitus didicerant, curacertum fit, prout dcmonftravi, quod ex omni-bus allatis SS. patrum textibus , ne unus qui-dem fit, qui cafum Apoftoli vel attingat, velin ifto cafu afferat non effe licitum parti con-verfte ad fecundas nuptias tranfire ; ut proindeopinio illa, quaj nullam habet a ratione, necullam habeat ab authoritate probabilitatem. Dig-netur ledtor attente illos textus confiderare, &affertionis mete veritatem indubitatem comperier.Qua igitur veri fpecie afferunt illam, quamtuemur fententiam, SS. patribus effe contrariam,& quamam funt illtc rationes, quas vocant cer-tas & ir.eluSabiles ? Hoc itaque illis didtum e-fto, quod dicitur Danielis cap. 13., Revertimini«i judicium.

FINIS.

AD MAJOREM DEI GLORIAM.