Theologo-Canonicje. . 149

confenfu, voluit eum matrimonio jungere. Resitaque ad epifcopi SuefEoneniis officialem dela-ta eft, qui decrevit dkfto Borach-Levi non eflepermittendum , ut, vivente Mandelcerf, ad fe-cundas nuptias tranliret : & hoc quidem decre-vit contra propria; dioecefis rituale, cujus uti-que hxc verba funt : L^potre enfieigne que lesmariages des infideles font legitimes , qu^un infi-dele , qui (e convertit , peut & doit meme demeu -rer avec fia femme qui perfevere dans Finfiddlite& qui confient d'habiter avec lui , & de meme lafemme avec fion mari; mais fi Finfidele fe fepare ,le fidele a droit de fie fieparer aufii , & on permetmime d un fidele , ainfi abandonne par la pardeinfidele , de fie remarier d un autre. Qua autem decaufa hoc illi permittitur, nifi quia clara funt& minime ambigua Apoftoli verba ?

XXVI. Sed videamus, quo adverfarios nof-tros fuae perferutationes deducant, & in quameos abyiTum conjiciant. Prodeat adverfus illosnefeio quis haereticus, qui eodem argumento,quo ipfi contendunt in cafu Apoftoli matrimo-nium non dirimi, fimiliter praetendat , nec perprofeflionem folemnem matrimonium non con-iummatum diffolvi , afferens non efle clarumdiflblutionis iftius fundamentum, & legi claraeper verba ambigua non derogari. Quid ad haecrefpondebunt adverfarii ? Si dicant unum effein Tridentino definitum , & non aliud, refpon-debit haereticus, quod loco definitionis, quae ha-betur pro uno cafu, conflans ecclcfiae praxishabeatur pro cafu, de quo hic agitur; & con-fequenter, fi in fua praxi & in re tam momen-tofa errare potuerit ecclefia, errare etiam po-tuerit Trid. in definitione fua.

XXVII. Fruftra regeres, quod cafus Apoftolifat ftepe non contingat, ut cenfeatur generalis

K 3