500
2. Zeitraum. 1. Periode. 2. Zeitabschnitt. 5. Capitcl.
p. 311.) D-'cta cnsusck. sa-rre-ut. (nach L«b. A'/unr-'> eto eon, »>
sanx. Dom. 17IIa5/77 acta 88. 0. 8t. Den. rase. IV. 1. p. 591.> 7^tra-„.»rrrs, äs corp. st. sanx. Dom. aä Oaroi. lieg. sä. 77o-7ea».Herbert««, äs curp. st sanx. Domini (7V^. anecäot. 3'. 1. l'. Il.p. tZDIielIlistoire litvrairs äs brancs V. V. p. 287. u. IVatal. ,-4/c-r. 1i. g. x-,-,,. IX uX äiss. X. /-'euts!'. äs srrorilms, ,pu astats msiliu äo-lriu»in eliiixu,.rmm äs st. eucliaristia tn-I-avoruiut. Dsrol. 840.
Die Lehre der katholischen Kirche von der realen Gegenwart Cbristi undder wesentlichen Verwandlung der Elemente im Sacramente der Eucharistiewar stets mit glaubensvollem Gcmüthe erfaßt worden; kein Streithatte diesen Glauben getrübt, bis P asch asins Ra dbcrtuS, Mönch zuCorbie (-j- 865h, für das in Sachsen gestiftete Kloster Corvey die erste Ab-handlung von der Eucharistie schrieb (831). Diese verbesserte er 844 fürKönig Carl d. Kahlen, und vermehrte sic durch Berücksichtigung einiger in-zwischen ausgestellter auffallender Behauptungen (Haymo v. Halöcrstadt,Amalarius v. Metz). Zwar trug er darin nur die unveränderte stir-chcnlehre vor, aber nach dem Vorgänge einiger Kirchenlehrer, wie Johan-nes Damascenuö ')- besonders aber Ambrosius ), in nicht gewvb,,-ten Ausdrücken, die stellenweise noch mißverständlich waren '). Bei seinerAuseinandersetzung betonte er besonders folgende Sätze: 1) In dem My-sterium des Altarssacramentes sei der wahre Leib und das ü'lntChristi; 2) obschon die Gestalten des Brodcs und des Weines ble.e»,so müssen sie doch nach der Cousecratiou für nichts anderes als für dasFleisch und das Blut Christi gehalten (geglaubt) werden, ja was »ochbewunderungswürdiger erscheine, es sei 3) kein anderes Fleisch alsjenes, dasvonMariageboren worden, am Kreuze gelittenhat, und aus dem Grabe auferstanden ist. Wie Paschafms späterin seiner Erläuterung zu Matth. 26, 26 erklärt, war seine Absicht,in jener Abhandlung für Knab en in seinem Kloster vor Allem die wahre
1) ckoan. Dama§e. äs liäs ortkoä. IV, 13.. 2-7-/-« -ri----
----- s°--o. fopp. sä. Is tzuien. Vsn. 734. 1. I. p. 269 sg.j
2) Ambros. äs mxsteriis lid. I. c. 9- n. 53. 8i oräinsm -prasriwus, viro
mixta lemina Avusrars consusvit. Di-iust iZitur, cproä praeter natur,re orlli-nsm virZo Zonsravit. blt boe guoä conllcimus corpus sx sst: »iiiä
bis guasris naturao oräinsm in Obristi corpore, cum praster naturam sitiMäominus äesns partus sx blaria virgius? Vorn utiqus cnro Obristi. garecruciüxa sst, (pras sspulta sst: vors srgo carnis iiiius saeramentnui eet.lOpp. sä. Leneck. 1. II. p 339.)
3) Xullus movsatur äs boc corpore Obristi st sanrruins, (proä in mpsti«vorn sit caro st verus sit sanZuis, äum sic voiuit ills (jw creavit. Omanonim guaecungus voiuit tscit in cooio st in terra: st guia voiuit, licet i» tizumpanis st vini mansat, basc sic ssso omnino, nibäcius aliuä liuanr caro Obristist sanZuis post consecrationsm crsäonäa sunt; et ut miialiilius lv>iu»r, »o»aiia plane (caro), guam quas nata sst. äs blaria et passa in cruco, et resar-rsxit äs sopulcro cap. I. tjuia Odristum vorari las äsntibus non sst, voiuit i»mz-stsrio brmc. pansm st vinum vsre carnsm suam st sanAninem coiiseeratiMöSpiritus s. potentialitsr crcari, crsanäo vsrs cprotiäis mvstice immolari: ut sicatäs virZins per spiritum st. vsra caro sine coitu creatur, ita per oimckei» ersudstantia panis st vini mMics iäsm Obristi corpus st sangnis conseerewr.cap. IV. — läeo base mz-steria non carnalia, licet caro et sauzuis eint, seaspiritualia fürs intolliguntur. Drivolum est er§o, sieut in apocrxpbo bbro ie-Artur, cogitars äs stereors, ne commisesatm' älZestions alterius eibi; caprL