Druckschrift 
Universalgeschichte der christlichen Kirche : Lehrbuch für akademische Vorlesungen
Entstehung
Seite
321
Einzelbild herunterladen
 

§. 130. Der Primat des römischen Bischofs. 321

Und fast auf dieselbe Art haben sich die orientalischen Bischöfe er-

^AlS Grund d ieses Vorrang es des römischen Bischofs bezeichntenm einstimmig die Nachfolge Petri. So schreibt Hieronymus:Bon Christus wurde einer der zwölf Apostel als Haupt erwählt, damitkeine Trennung möglich wäre; mit dem Stuhle Petri unterhalte ich Gemein-schaft denn ich weiß, daß auf jenen Fels die Kirche gebaut ist; wer mit derrömischen Kirche nicht verbunden ist, findet sich außerhalbder Kirche'). In gleicher Weise spricht Augustinus:Romö Urtheilist daS Urtheil der gesammten Kirche, es kann keiner Prüfung weiter unter-lieaen. muß in Frieden ausgenommen und vollstreckt werden'). Wer von

Mus äsiiräs secuta snssionsm Domini eoneiliorum vsnsranclorum anetori-tss ei singulärem in socissiis traclicllt potsstatsw, »ree anteck'ctas sectrs D.»-tirtitem mrnor«»n srrbsaorrrsss )»ckroro in propositione simili, lacils lormasliiju» testarstnr. Mansr. V. VIII. p. 24748. DarMr». L. II. p. 967.) Die-sklbcn Behauptungen kehren noch verstärkt wieder im libsll. apologst. pro s^noiloIV komana. (Mrnsr. 1. VII. x. 271 sg.) vgl. auch xlnrtrrs blpise. Vienn.rsnutorcs nrbis Romas. Er sagt hier im Namen d. galt. Bischöfe hinweisendauf das 3te röm. Concil, das endlich den P. Spmmachus für unschuldig vor denMischen erklärt und Alles dem göttl. Gerichte überlassen hatte: tzuam eonstitutio-um licet obssrvabilsm uumerosi rsversnäigus soneilü reääat asssnsus, in-tellizinnis tamsn, 8tum 8xmmaebum Dapam, si sasculo primo Insrat aecnsa-tus, cvnsaeeräotum suorum solatium potins, gnam rseipers äsbuisss snälcium:yuiu sicut subclitos nos esse tsrrsnis potsstatibus gabst arbitsr coeli, staturosuos ante rsgss st prineipss, in guaeungus accnsations prascliesns, ita nonkeile ckatur intslligi, gua vsl rations vsl IsZs ab inlsrioribus sminsntior sn-Sicetur. Und weiter unten: In saesräotibns eastsris potsst, si gnicl torts nu-tuverit, rokormari: at si Dapa nrbis vocatur in clubium, eprsoopatus .sanr vr-Mitirr, non sprscoxus raertlare. (Mr»«r. I'. VIII. p. 293 sg. Daräarn. V.II. x. 981)

1) Vgl. Vorrat. I>. s. II, 8.: 8sä negns Inlins interlnit Romanae nrbis

Lxlscoxus, nso gusmgnam so wisit, gui loenm snnm implerst: gnnm tarnenecelesiastica regula vstst exxlnvc«svtxoi) xLlLüowo;), ns absgne sonsensu

llomuni kontiüeis guiclguam in ecclssia clscernatnr. §oLonr. b. s. III, 10.: Ds-xew eniin ssss pontiüeiam --^--»-»), ud pro irritis babeantur, gnas prae-ter sontentiam fTr^ä blpiscopi Romani Insrint Zssta. (. Valesr'rts. T.

II. p. 70 U. 41S-> Vgl. De IRarea I. I. lib. V. 0 . 12. §. 1.

2) Hiero»rr/>». aclv. flovian. lib. I. n. 26.: kroptsrea inter clnoäseim rr-ru»elizitur. nt caxits eonstituto scbismatis tollatur ocrasio (opp. V. II. p. 279.). blp.15.: lllgo nulluill primnm nisi Obristnm segnsns, Dsatituclini tuas, est, sa-Üieärao?etri, communions eonsooior. 8upsr illam ketram asäiücatam esse ee-clesiuw scio. tznieungus extra bane clomum agnum oomsclerit, prolanus sst.lind vorher schon: Iclso mibi eatbsäramDstri et üclemXpostolieo ors lauäatamceiisw consulemlam fopp. V. I. p. 38 u. 39). Vgl. auch Oxtat. Mrkenrt. I. I. II.2. In urbsRoma primo catbsäram spiscopalsm ssss eollatam, in gna ssäsritowmum Lpostolornm caput Dstrus, nnäs et Oepbas appsllatns sst, in gna nnacuLcära unitas ab vmnibus ssrvarstur, ns oastsriL.postoIi singnlas sibi guis-gue äskönclsrent, «t )a»r so/rr«»ratreu« et Lscoator ssset, gr«r corrtra sr»rAr«ka-rem cak/rstkrani altera»» collocaret. Bcsond. wichtig noch Delasrr äserstum äsudils recipisnäis st non reeipisnclis (Mrnsr. I. VIII. p. 157. U. Darctr«r>r. 9?.II P. 938.): gnamvis nnivsrsas per orbem eatbolicas äiünsae seelssias nnnstdulumlls Obristi sit, saneta tamsnRomana scolssia nnllis s^nsäisis eonstitntiseuoteris scclssüs praslata sst, ssä ena-raelrca vocs Domini et8alvatoris no8triprmutum vbtinuit: T'r« es Detrrrs ets.

3) ^»stm. lib. II. aclv. ssulian. DsIaZ. 0 . 9. D. X. p. 549; sx. 190. n.M n Og^ D 706 sg. lib. I. aäv. ssulian. c. 2. V.X. x. 499. 8ermo

illzog's Kirchengeschichte. 7. Auflage.

21