xervs^stus, luäseis xotissirnum convertenäis oxersinsäliiliuerit, äonec snno II. LIsuclii Hoinsin säiens,von luäseis solum, seä etisin gentidus xlenius etukerius cliristisnsnr lucenr imxertüt. Usec sä Hie-ron^mi et slioruin veternin inentenr so sententisinsxtissinie eon^ruunt. kiimis est eniin 8xslstensis in-sulss rstio, ^ui ex eo tsntuni, ^uoä iäenticlein inluclses vel ^.ntioclrise ketrus versstus sit, concluclitincle, nun^usrn esse äeßressuin.

e«, ^V. 28 — A2.

eMkr'/rs/rt^.

„Lst ^uiclein xrodslrile, sit 8x»lstensis, ketrunr

8stis tilri clixisse viäeris, es äe re, ^usnr ne^srevel non creäers, xecuclis est, non lrorninis. Its^uene Ilseresisrclise c^uiclein ixsi, ^ui niliil non suäent,inilcisri istnä suclent. 8eä lrrevissiino illi tempore,8xslstensis vix nno snno inorstuin esse Romss ?e-truin sornnist. (Quorum inssnisin se xrotervisin om-»is retro vstustss jußulst, nt ex Lsx. I. Oiss. Irujuslic^uet. III>i et äe 8iinone IHs^o, cujus liistoris xo-tissimum 8xslstensis nilitur, ^usntunr sstis erst,äixiinus. <)userit tsmen, ^uilnis suctorilrus äuxli-cem vel Illsgi 8!i»onis, vel 8!monis slterius cr ^xo-stoli koinsin äistinßusmus säventuin. I'scilis estresxonsio. Veteruin sli^ui 8iinonein ÜIsAuin snnoLlsuäii II. Hoinsin veuisse, slii, iinxersuts jsin K«-

vm.

«^uo^ue tsnäsin Honrsin venisse." ?rol>sl>ile, inc^uis?