igo AMALtA VAN SOLMS EN MARIA STUART.

latende. Het kostte de Witt in de gegeven omstandighedenweinig moeite om dezen stap voor te stellen als een stuitendblijk van wantrouwen, als een dreigend gevaar in eeneallengs naderende toekomst, wanneer de prins, bij zijneverheffing, weinig meer dan Britsch stedehouder zoude zijn.Weldra was dan ook de maat vol, het tij gekeerd. De anti-stadhouderlijke partij had in de Staten-vergadering wederverre de overhand en de verbintenis, door de Staten aan-gegaan omtrent de opvoeding van den prins van Oranje,werd buiten werking gesteld.

Opnieuw zag de prinses-douairière zich veroordeeld totwachten, tot werkeloos wachten. Ditmaal was de Witt'sstaatkunde met den besten uitslag bekroond. Onversaagdzag deze, tengevolge der ontstemming van Karei H overhet uitblijven der van zijnen neef, den tweeden

Engelschen oorlog komen, dien roemrijken strijd, waarinonze vloot zich in den grooten vierdaagschen zeeslag metroem overdekte en de Ruyter den vijand tot in den mondvan de Theems ging bestoken. De vrede van Breda in1667 bracht den grooten raadpensionaris op het toppuntzijner macht. Zelfregeering en vrijheid ter zee was hetdubbele streven, dat hij met onwankelbare, kloeke volhardinghad voorgestaan, en op beide punten scheen hij thans over-winnaar. Engelands koning had hij tot vrede gedwongen,en Lodewijk' XIV had hij het hoofd durven bieden doorhet sluiten van de Triple Alliantie, dat verbond met Engelanden Zweden om den voortgang van Frankrijks veroveringenin de Spaansche Nederlanden te stuiten. Meer dan ooit