iy8 AMAHA VAN SOLMS EN MARIA STUART.

van AoyuA. Na den eersten Engelschen oorlog

had de Republiek bewilligd in den eisch, dat de Stuartsniet hier te lande zouden vertoeven; Cromwell noch deStaten wilden, dat dit land het uitgangspunt zoude wordenvan altijd nieuwe aanslagen. Maria deed, als ware zij bovenalle bepalingen verheven. Zij ontving den prins van Walesen de andere broeders bij zich in den Haag en verscheenmet hen in het publiek, zoodat een deel van den algemeenenaf keer door de lichtzinnige leefwijze der bannelingengewekt, op haar terug viel. Toen haar de samenkomstenmet de broeders ten slotte in Holland verboden werden,om de voortdurende botsingen tusschen het gevolg derprinsen en dat der gezanten van den protector, trok zijnaar Breda, de oude heerlijkheid der Oranje's, en maaktedie stad tot het brandpunt en broeinest van samenspanningenen aanslagen op Engeland. Om niets bekommerde zij zichdan om het belang der Stuarts. Met volle handen strooidezij het geld van haren zoon onder hare broeders en hunneaanhangers uit. Meer dan de helft van haar jaarlijkschinkomen, de renten van Willems vermogen, schonk zijweg. Nu eens betaalde zij de onkosten van oproerigebewegingen en onlusten door aanhangers van het gevallenvorstenhuis in Engeland verwekt; dan was zij de gullegastvrouw van haren broeder en diens hof te Spa of bijrondreizen en bezoeken aan de keurvorsten aan den Rijn.

Voor Amalia van Solms en de oude getrouwen van hetvernederde Oranjehuis was het eene voortdurende ergernisdeze trotsche, onnadenkende lichtzinnigheid, verbonden met