AMAHA VAN SOLMS EN MARIA STUART. 167

sedert zoo onbeperkt als ooit te voren. Alles bukte voorhem en de nederlaag van Holland was de zegepraal deroorlogspartij.

Groote, veel omvattende plannen werden door Willem 11gekoesterd. In verbond met Frankrijk zouden de ZuidelijkeNederlanden op den Spanjaard worden veroverd. Eenzelfstandig vorstendom op Belgisch grondgebied zou denprins van Oranje den weg ter souvereiniteit ook in deNoordelijke provinciën banen. De vereenigde krachten vanFrankrijk en de Republiek zouden de Stuarts op den troonvan Engeland herstellen.

Als lijdelijke toeschouwster, maar met een verdeeldgemoed, zag de prinses-douairière dit alles aan. Zij waszelve te eerzuchtig van aard om ongevoelig te blijven voorWillems droom, voor zijn trachten naar de souvereiniteit.Maar evenals de Statenpartij van Holland achtte zij thans,na Cromwells optreden, de zaak der Stuarts verlorenen de ontzaglijke geldelijke opofferingen, die haarzoon zich daarvoor getroostte, het hooge spel, dat hijspeelde, deden haar bijwijlen vreezen, dat het Engelschekoningshuis ten slotte dat van Oranje zoude kunnen mede-sleepen in zijnen val. Ingrijpen kon zij niet. Het krenktehaar diep, dat haar raad en haar inzicht, door FrederikHendrik zoo hoog geschat, door haren zoon niet werdengeteld. Zij bezat niet den minsten invloed op den onstui-migen jongen man, en ook hare hooghartige koninklijkeschoondochter bleef voor iedere poging tot toenaderingkoel en ongevoelig. In gewonden trots trok Amalia zich