AMALIA VAN SOLMS EN MARIA STUART. 131

Van hare vroegste jeugd had zij met zorgen en moeilijk-heden te kampen gehad. De middelen der graven van Solmswaren klein en althans die van Amalia's vader, eenenjongeren zoon uit het grafelijk huis, waren onvoldoendeom zijnen talrijken kinderen een zelfstandig bestaan teverzekeren. De zoons vonden meest een plaats in hetStaatsche leger, dat onder Maurits en Frederik Hendriksteeds de verzamelplaats bleef voor al de verwanten enafstammelingen van het Huis van Nassau; en Amalia, éenevan verscheidene zusters, mocht zich gelukkig rekenen meteene plaatsing te Heidelberg, aan het hof van den keurvorstFrederik van de Palts, den zoon van Louise Juliana, deoudste dochter van Charlotte van Bourbon en Willem vanOranje (conf. pag. .112). Zij werd er verbonden aan dendienst der jeugdige keurvorstin Elisabeth, eene Engelscheprinses, de dochter van koning Jacobus I. De twee vrouwenwaren van gelijken leeftijd, beiden geroemd om hare schoon-heid, beiden rijk begaafd en vol liefde voor kunst, en werden,trots het verschil in rang, verbonden door eene innigevriendschap, waaraan Amalia, hoe beider verhouding laterkeeren mocht, nimmer ontrouw werd.

Zij volgde:

trouwelijck met troostelycke stappen,

Gespeel in blijde weelde en in rampsaligh ramp,Geselschap in triomf en na verloren kamp *),

') Begroetenis aan Frederik Hendrik- Van Lennep. Vondelsleven II pag. 306 v. 190.