122

LOUISE DE COUGNY.

onbewimpelde verklaring, dat hij, zoolang hij leefde, deneed gestand zoude doen, dien hij gezworen had, om degereformeerde religie te beschermen, die religie, waarvanzijn vader had getuigd, „dat zonder deze het land geen„drie dagen en zoude kunnen bestaen."

Maar ook, hoe werd zij in hare gehechtheden gewond,in haar gevoel van dankbaarheid aan den grooten staats-man, die na Willems dood met vaste hand het roer vanhet ontredderd schip van staat had aangegrepen, wiensdertigjarig bestuur het land welvarend, machtig, aanzienlijkhad gemaakt en „wiens diensten den huize Nassau bewezen„zoo groot waren," naar zij herhaaldelijk getuigde, dat harezonen, „hem wel mochten houden niet als hun vriend maar„als hun vader;" hoe werd de hofprediker Uytenbogaerdt,die jaren lang Maurits' onbeperkt vertrouwen genoten had,die hem als veldprediker volgde op al zijne tochten, dieharen Frederik Hendrik steeds ten goede had trachten teleiden, thans een verdacht persoon, hij, de man aan wienzij zich zeer gehecht had sinds hem, toen zij zich te 's Hagevestigde, om harentwil in de hofkapel de predikdienst inhet Fransch werd opgedragen en wiens woorden zij slechtskon beamen, als zij hem hoorde verklaren: „dat de ver-beelde Christenen op het stuck der verdiensten en goede„werken, malcanderen wel wat beter souden verstaen, wan-„neer d'een en d'andere, de bitterheyt en partijschappen„aan een sy settende nae waerheyt wilde betrachten in„liefde." Op nieuw gordde zij zich aan tot de rol vanverzoenende bemiddelaarster, die zij in haar leven reeds