IOO

LOUISE DE COUGNY.

streng verboden. Geregeld kwam de prinses van Oranjein de vertrekken harer vriendin uit vroeger dagen totde predicatie, welke met leede oogen werd waargenomendoor de nog altijd hartstochtelijk katholieke bevolkingvan Parijs, die, als de psalmen van Marot haar luidetegenklonken, te hoop dreigde te loopen om den koningte dwingen ook aan zijne zuster niet te vergunnen, wathij krachtens de nog altijd geldige edicten tegen de kettersgehouden was te verbieden.

Doch al nam Louise reeds dadelijk openlijk deel aan dieprotestantsche samenkomsten, die den koning in zoo me-nige onvermijdelijke moeielijkheid brachten nu het stand-punt, dat hij innam, zijne oude aanhangers te leur steldeen wantrouwend maakte en de nieuwe niet geheel bevre-digde en in voortdurende onrust hield — Hendrik IV be-jegende desniettemin de prinses van Oranje, de dochtervan den grooten leidsman zijner jeugd, de weduwe vanFrankrijks trouwen bondgenoot, de vrouw, die ook zelvezijne belangen zoo ijverig had gesteund, met groote voor-komendheid. Hij gaf haar eene eereplaats op zijne feesten,die zeker niet zoo schitterend waren als die van het hofder Valois, maar die toch eene geheele nieuwe wereldontsloten voor de jeugdige prinsessen van Oranje, die erdank hare voortreffelijke opvoeding grooten opgang maakten.Beider hand werd weldra van verschillende zijden gezocht;die van de jongste, Charlotte Brabantine, zij telde juistveertien jaren, onder anderen door den vijftienjarigen her-tog van Rohan, een aanzoek, dat Louise, zooals zij aan