LOUISE DE COUGNY.

ior

Maurits schreef dan ook meende nog „te moeten aan-houden"; en die van de oudste, Eiisabeth, door Henride ia Tour, graaf van Turenne en hertog van Bouiiion,een bloedverwant van Louise, die, toen dit huwelijk besiotenwas, met de haren terugkeerde naar 's-Gravenhage, waarde echtverbintenis in de iente van 1595 plechtig werd ge-vierd. Een kind uit dit huwelijk was de onder LodewijkXIV beroemd geworden veldheer Turenne.

Weldra deed ook een ernstiger pretendent dan de hertogvan Rohan het was geweest, zich op voor de hand vanCharlotte Brabantine, de lievelingszuster van Maurits, diehaar /a placht te noemen. Het was Claude,

hertog de la Trëmoille, een ijverig Hugenoot, hoofd vaneen der edelste geslachten in Frankrijk. Deze verbintenis,zoo goed als die van Eiisabeth met den hertog van Bouillon,was der prinses van Oranje zeer gewenscht. De bandtusschen het oude vaderland en het nieuwe werd er doorbevestigd; Maurits werd daardoor nog zekerder als bond-genoot voor Hendrik IV gewonnen; het aanzien van hetHuis van Oranje-Nassau werd er door verhoogd; en Louisezelve er door in staat gesteld ten tweede male voor eenigentijd naar Frankrijk terug' te keeren, daar de hertog de laTrémoille verhinderd was zijne bruid te komen afhalen enzij deze dus tot hem geleiden moest.

Het was een zonnige tijd in het leven van Louise deColigny, te meer daar de Staten-Generaal ditmaal harenzoon, den dertienjarigen Frêderik Hendrik, vergunden haarnaar het buitenland te vergezellen. Vooraf werd nog een