LOUISE DE COLIGNY.

73

eene onpartijdige rechtspraak werd beloofd, en ais waar-borg en onderpand voor het naleven van ai deze toezeg-gingen werden eenige sterke vestingen ais zoogenaamdevrijsteden den Hugenoten in bezetting gegeven.

II

Voor het eerst na veie jaren scheen de vrede door deug-delijke waarborgen verzekerd. Dankbaar voor de rust vanhet oogenbiik begon de admiraal den herbouw van zijnverwoest kasteel en verzamelde er de zijnen, van wie hijzoo herhaaidelijk had moeten scheiden. Hunne verlatenheid,zoo hij kwam te vallen, was hem op geen zijner tochtenuit de gedachte geweest, getuige zijn testament, opgesteldna den slag van Jarnac, toen hij de naaste toekomst voorzich en zijne kinderen hopeloos achten moest. Louise's lothad hij daarin trachten te verzekeren, door haar als zijnenlaatsten raad een huwelijk aan te bevelen met den siTwde Téligny, een zijner liefste volgelingen, dien hij in moeiteen gevaar beproefd en trouw bevonden had. Louise wastoen nog te jong en de tijd te onrustig geweest voor devervulling van dezen lievelingswensch van haren vader.Thans echter maakte het herstel van den vrede het moge-lijk om beide jongelieden te vereenigen; in Mei 1571werden zij in den echt verbonden. Twee maanden vroegerhad Gaspard de Coligny zelf, hoofdzakelijk op aandringenzijner vrienden, een tweede huwelijk aangegaan metJaqueline d'Entremonts, de moedige, hartstochtelijke Savoy-