74

LOUISE DE COLIGNY.

aardsche, die in hare vurige bewondering voor dezen heidmet opoiïering harer aanzienlijke bezittingen, die onmiddel-iijk na haar vertrek door haren leenheer, den hertog vanSavoye, in beslag werden genomen, haar land had verlatenom den admiraal haar hart en hare hand aan te bieden.

Het was een zonnige tijd in het sombere leven vanGaspard de Coligny. Hij gevoelde zich gelukkig in denongestoorden omgang met vrouw en kinderen; want ookLouise en haar echtgenoot vertoefden meest te Chatillonen vergezelden hem op zijne tochten naar Parijs, naar hethof. En de admiraal kwam thans veel aan het hof. Dejonge koning, die nu voor het eerst persoonlijk met hemin betrekking kwam, bleek niet onvatbaar voor waardeeringvan den ernstigen, indrukwekkenden man, en in dezen wektede onverhoopte en toch zoo vurig begeerde toenaderingtot zijnen vorst de verwachting, dat hij met diens mede-werking zelfs nu nog, na zooveel teleurstelling, het lieve-lingsdenkbeeld zoude mogen verwezenlijken, waaraan deRijkskanselier 1'Hópital zoo vruchteloos had gearbeid, omin Frankrijk Hervormden en Katholieken naast elkander tedoen leven met wederzijdsche erkenning van elkandersrechten — als stond men in den grond der zaak niet aanbeide zijden gelijkelijk naar de alleenheerschappij, zoowelop staatkundig als op kerkelijk gebied.

Met klimmende belangstelling luisterde Karei IX naar deColigny's voorstellen van een verbond met de Nederlanden,om gezamenlijk daarmede de tyrannie van Philips II vanSpanje, die maar al te veel overwicht op Fransche toe-