LOUISE DE COLIGNY.

71

Zij wist, dat de ooriogskans den Hugenoten ongunstig bieef.Eerst verioren zij in Mei 1569 den siag bij Jarnac, waarinde prins van Condé dapper strijdend het leven het. Duitschehulptroepen snelden toe; maar in October daaraanvolgendewerden de Hervormden in den grooten slag bij Moncontouropnieuw geslagen.

Doch reeds waren zij te goed geoefend en te diep ge-worteld in het land om door een paar verloren veldslagenten onder gebracht te kunnen worden. Wel scheen hunnestrijdkracht gebroken en vernietigd; maar Gaspard deColigny, wien na den dood van den prins van Condé hetgeheele bestuur der zaak in handen viel, toonde nu eerstin het ongeluk zijne volle grootheid. In stede van de winter-kwartieren te betrekken, trok hij met de overblijfselenvan het leger in ongehoord snelle marschen geheel Frankrijkdoor, over Montauban, Nlmes, Avignon, om allerwege doorde onverwachte verschijning van troepen, die men reedsverloren waande, den moed der Hugenoten in het Zuidenaan te vuren en door hunne toetreding nieuwe krachtente winnen. Met de aldus erlangde versterkingen zag Louiseharen vader nu toch nog eerder dan zij had kunnen ofdurven hopen la Rochelle binnenrukken om zich daar tevereenigen met Jeanne d'Albret, die er reeds de strijdmachtvan haar koninkrijk Navarra had saamgetrokken.

Maar slechts kort bleef zij met haren vader vereenigd.De Coligny wilde de koninklijke troepen, die hem en dezijnen ver weg, in het Zuiden waanden, overvallen. Zoospoedig mogelijk verscheen hij weder in het open veld,