70

LOUISE DE COLIGNY.

om thans, gelijk zij steeds in het psalmboek de uiting hunnergevoelens wisten te vinden, als uit éénen mond met deni i^en psalm in te stemmen:

Quand Israël de 1'Ëgypte sortit . . .

Dadelijk na aankomst te la Rochelle stelden de Colignyen de prins van Condé zich aan het hoofd der saamge-stroomde Hugenoten, die weder als een eenig man naarde wapenen grepen. Zij werden er als toe gedwongen nude regeering, ziende dat de poging om zich van den per-soon der leiders meester te maken was mislukt, alle verdereverheimelijking harer plannen nutteloos achtte, en door deuitvaardiging van het edict van St. Maur (Sept. 1568) hetjongste vredesverdrag herriep en nietig verklaarde, allenprotestantschen predikers gelastte binnen den tijd van veer-tien dagen het land te verlaten en het houden van gods-dienstige samenkomsten allen niet-Katholieken op straffedes doods verbood.

Terwijl aldus de krijg opnieuw begon, bleef Louise tela Rochelle achter onder de hoede van Jeanne d'Albreten in dagelijksch verkeer met hare kinderen, den jeugdigenHendrik van Navarra en diens zuster Catharina, met wiezij sedert in nauwe vriendschap verbonden bleef. Maarniettegenstaande aller vriendelijke zorgen voelde de vijf-tienjarige, reeds half verweesd en zonder thuis, want hetkasteel te Chatillon was door den vijand geplunderd enverbrand, het diep, dat haar toestand zoo heel onzeker was.