LOUISE DE COUGNY.

69

vormden één waren met die der Protestanten in Frankrijk,de graven van Egmont en Hoorne waren onthoofd; en hetwas te voorzien, dat den ieiders der Hugenoten, zoo zijder regeering in handen vielen, hetzelfde lot te wachtenstond. Kon men slechts in veiligheid la Rochelle bereiken,de protestantsche stad, die sints het jongste vredesverdraghardnekkig was blijven weigeren eene koninklijke bezettingbinnen hare muren op te nemen!

Het was een lange, moeilijke tocht van Noyers naar dieverre wijkplaats aan de zee, te moeilijker, omdat men meestlangs bijwegen gaan moest, onder drukkende zomerhitteen allerlei ontberingen; en het was een treurig troepjevluchtelingen, meest vrouwen en kinderen, die van denadmiraal, van zijnen broeder Andelot en van den prins vanCondé, wiens gemalin juist moeder hoopte te worden.Onder bedekking van enkele weinige gewapenden bereiktede kleine stoet de Loire in angstig overleg, hoe den stroomover te steken onbespied door de koninklijke troepen, diealle overgangen hadden afgezet. Maar door de groote, ver-zengende droogte bleek op het onverwachtst eene waad-bare plaats te zijn ontstaan ver van alle vijandelijke posten.De vluchtelingen haastten zich er gebruik van te maken ennauwelijks waren allen over, of een plotselinge was derrivier beveiligde hen tevens voor de vervolgers, want ookper schuit is de overtocht van de Loire, als zij buiten hareoevers treedt, eene gevaarlijke zaak. Door eene onweder-staanbare opwelling gedreven, knielden de door een wondergeredde Hugenoten, en onder hen de jeugdige Louise, neder