5 °

CHARLOTTE VAN BOURBON.

bintenis met de onwaardige Anna van Saksen eene bronwas geweest van ergernis, van opspraak en van ver-nedering, wekte de ontmoeting met Chariotte van Bourbon dehoop, of hare hand hem rust kon schenken in eigen kring,hem sterken door haar innig medegevoelen voor, en mede-begrijpen van den strijd, dien hij zich voorgenomen hadte strijden. Uit de brieven van Prins Wiilem blijkt op talvan plaatsen dat teedere toegenegenheid en sympathie inintiemen kring hem eene levensbehoefte was. Maar de laatstejaren waren jaren van bittere eenzaamheid geweest. Doorzijne gemalin was hij laaghartig bedrogen; van zijnemoeder was hij gescheiden; drie zijner broeders warenhem ontvallen en vooral het verlies van graaf Lodewijk ishij nooit geheel te boven gekomen; van zijne kinderendreigde hij te vervreemden en zijn oudste zoon was zelfsreeds voor goed voor hem verloren; zijne oude vriendenwaren gestorven of waren andere wegen gegaan; alleenzijn trouwe Marnix van Sint-Aldegonde was hem bij ge-bleven, terwijl hij bij al zijne overstelpende bezighedendringende behoefte had aan huiselijke gezelligheid, aanvrouwelijken omgang. Het was niet veel wat hij zijne bruidkon aanbieden, zelfs geene onbesproken positie. Anna vanSaksen leefde nog, al was zij dood voor de wereld; en almocht een college van vijf evangeliedienaars na rijp beraadhebben verklaard, dat de prins na al het voorafgegane vrijwas „volgens goddelijk en menschelijk recht om zich aan„een ander in het huwelijk te verbinden", de laster en deverdachtmaking waren daarmede allerminst te niet gedaan.