CHARLOTTE VAN BOURBON.

49

ballingschap in het vreemde land, te meer, daar zij trotsalles wat er was geschied, gedreven werd door een ver-terend verlangen naar haren vader, die voor haar tochgeen teerhartig vader was geweest. Maar eigen lijden stemdehaar te ontvankelijker voor het lijden van al die andereballingen, aanzienlijken en geringen, die thans bij scharende grenzen overstroomden. Wel was zij zelve niet rijkeraan have en goed dan die andere zwervers; maar te hunnenbehoeve wist zij te woekeren met den invloed, dien zij aanhet hof bezat, met de warme vriendschap, die de keurvorsten de keurvorstin haar toedroegen om haren zachten geesten om hare eenvoudige, innige vroomheid. Zij was eenealgemeen bekende en zeer geliefde verschijning zoowel inden kring harer voortvluchtige geloofsgenooten, als aan hethof in de oude Neckarstad. Het stemmige kloostergewaad,dat zij niet kon besluiten af te leggen, vermocht de grooteschoonheid der eerst vijf-en-twintig jarige vrouw niet teverbergen, eene schoonheid, die nog verhoogd werd dooreen zeer welluidend stemgeluid en eene waardige, rustigehouding; terwijl de scherpe tegenstelling tusschen deafkomst der hooggeboren vorstendochter en hare volstrekteafhankelijkheid van de goede gaven der keurvorstin hetbelangwekkende harer persoonlijkheid nog verhoogde.

Zoo zag haar in het jaar 1572 aan het hof te HeidelbergWillem van Nassau, Prins van Oranje. Het was slechts eenkort bezoek, dat hij er bracht; maar in den zwaarbeproefden man, wiens overigens gelukkig huwelijk metAnna van Egmont zoo kort had geduurd en wiens ver-

4