CHARLOTTE VAN BOURBON.

51

Uit de armoede, waarin Chariotte van Bourbon verkeerde,kon de Prins haar niet opheffen; en hij moest haar reedsdadelijk de zorg voor vier kinderen, een zoon en driedochters aan het harte leggen. Hij gaf echter aan Marnixvan Sint-Aldegonde, dien hij als zijnen vertegenwoordigertot haar zond, strengen last haar niets te verhelen. „Mijn„voornemen is," schreef hij aan zijnen broeder Jan vanNassau, „rond en open te werk te gaan, zonder mijne„bruid eenigen grond te geven voor later verwijt. Haar„moet daarom worden uitgelegd, hoe de zaken met mijne„vorige vrouw stonden en uitééngezet, dat bijna al mijn„eigendom moet vallen aan mijne eerste kinderen, zoodat„ik niet in staat ben aan Mlle Bourbon op dit oogenblik„eenige huwelijksgift te schenken; maar ik zal in dit opzicht„alles doen, als het God behaagt mij in de toekomst meerdere„middelen te geven. Het huis, dat ik te Middelburg gekocht„heb en het huis, dat ik bezig ben te Geertruidenberg te„laten bouwen, hoewel er niet veel op te roemen valt,„neme zij aan, als zij wil, als een begin en als een bewijs„van mijnen goeden wil. Zij moet niet vergeten, dat wij„hier in oorlogstoestand leven; dat de uitslag onzeker is„en dat ik voor die zaak diep in de schulden zit bij vorsten,„edellieden, legerhoofden en soldaten. Ook vergete zij niet,„dat ik al oud begin te worden, namelijk 42 jaar." Tochaarzelde Chariotte geen oogenblik. De man, die zoo moedigstand hield, gesterkt in hooger kracht, niet wankelend bijteleurstelling op teleurstelling, niet ontzet door de lagenvan den vijand, niet algeschrikt door den ondank en de