CHARLOTTE VAN BOURBON.

43

ging snel en onherroepelijk voorbij. Het had juist langgenoeg geduurd om zeer veien, ais de hertogin van Mont-pensier, hare dochter Franqoise de Bouillon, en wie almeer, moed te geven om zich bij de partij der Hervormdenaan te sluiten, om aan het licht te brengen hoe diepewortelen deze reeds in het Fransche volksbestaan had ge-schoten, hoe grooten omvang haar aanhang reeds hadaangenomen — — maar ook lang genoeg om de Roomsch-Katholieken, de hertog van Guise aan het hoofd, zich tedoen aangorden tot krachtig verzet tegen den toenemendenstroom van ketterij, tegen liet beroemde Januari-edict van1562 vooral, dat, uitgelokt door het wijs en gematigd beleidvan 1'Höpital, den Hugenoten, zij het dan ook onder velebeperkingen, uitdrukkelijk het recht van godsdienstoefeningtoekende. Door Catharina de Medicis' wisselzieke en onbe-trouwbare politiek werd de botsing van beide partijen, zoobloedig en fel in hare gevolgen, eer verhaast dan tegen-gehouden; en weldra stond het gansche land in vuuren vlam.

Met een onrustig hart volgde Charlotte van Bourbon inhaar klooster den gang der dingen; allereerst de doorniets gerechtvaardigde moorden te Vassy, waar de hertogvan Guise met den plotselingen overval van eene sints hetJanuari-edict geoorloofde samenkomst van Protestanten hetsein gaf tot eene reeks van burgeroorlogen met hunnenvreeselijken nasleep van verwarring en ellende. Met angsten schrik vervulde haar het ijverende, woeste optredenvan haren vader aan het hoofd zijner nog woestere benden;