CHARLOTTE VAN BOURBON.

41

echtgenoot. Hare belangstelling voor wat hare gezellinnen zookrachtig had aangegrepen werd er door gewekt. Zoo zij alniet openlijk tot de partij der Hervormden toetrad, zoo waszij het toch, die, dank aan haren invloed bij de regentes,de benoeming wist te bewerken tot Rijkskanselier vanMichel de 1'Höpital '), van den grooten voorvechter van hetrecht op vrijheid van godsdienstoefening voor allen zonderonderscheid.

Natuurlijk moest de hertogin bij dezen omkeer met smartterugdenken aan het onrecht aan hare dochter Charlottegepleegd. Men verhaalt zelfs van een plan, dat zij zoudehebben gevormd om haar uit te huwelijken aan den jongen,protestantschen hertog de Longueville, gelijk in die dagenzoo menige geestelijke zuster als gehuwde vrouw hareplaats in de maatschappij hernam. Maar de vreesachtigevrouw zoude dit plan, zoo het al bestaan heeft, wel niethebben durven doorzetten tegenover den gestrengen echt-genoot, wien zij hare verandering van gezindheid tot heteinde van haar leven trachtte te verheimelijken; en daaren-boven was de tijd, die haar gelaten werd, om te herstellenwat nog hersteld kon worden, kort. Reeds in den zomer vanhet jaar 1561, dus ongeveer twee jaren na Charlotte'swijding tot abdis, stierf zij; Charlotte op haar sterfbed nogaanbevelende aan hare oudste dochter Francoise vanBourbon, die zich mede om dezen tijd met haren echt-genoot, den hertog van Bouillon, bij de Hugenoten aan-

j J. Delaborde. Charlotte de Bourbon, pag. 15.