4°

CHARLOTTE VAN BOURBON.

aan vrijheid, van een vaag verlangen naar ruimer maat-schappelijk leven, dan nog wel een bewust aanhangen derwaarheden, die de Hervorming predikte. Maar het geeste-lijke hongeren en dorsten, waarvan dat verzet toch hadgetuigd, zoude niet onbevredigd blijven. De geest van ver-nieuwd godsdienstig leven, die in het midden der i6*^ eeuwallerwege trilde en werkte en zelfs door geene klooster-muren was te weren, drong ook langs menigen weg tothaar ontvankelijk gemoed.

Het was hare moeder zelve, die toch naar Charlotte'seigen getuigenis mede zoo beslist de hand had geleendtot den dwang haar aangedaan, die haar inleidde in deninhoud der Heilige Schrift, zoo verschillend van de inzet-tingen der Kerk. i) Als &????<? van koningin

Catharina de Medicis was de hertogin van Montpensiervan nabij getuige van de wreede willekeur, waaraan deHugenoten in Frankrijk waren overgelaten, en ook vanden heldenmoed, waarmede zij het vreeselijkste lijden blij-moedig op zich namen. Daar aan het hof kwam zij in aan-raking met eenen kring vam vrouwen als Charlotte de Laval,de echtgenoote van den admiraal Gaspard de Coligny, metEléonore de Roye, prinses van Condé, met Jeanne d'Albret,de koningin van Navarra, met Renata van Frankrijk enhet kon wel niet anders of de omgang met dezen moesthaar afkeerig maken van het blinde drijven van haren

') Agrippa d'Aubigné. Histoire universelle. Tomé II livreI chap. II.