28

JULIANA VAN STOLBERG.

,,onzer ook erbarmen en onze trooster en he]per zijn in„ai onze nooden naar lichaam en ziel."

Wel kreeg zij eerlang zekerheid, dat beide zonen opaarde voor haar verloren waren, maar haar toewijding aande zaak, waarvoor zij gevallen waren, verflauwde daaromniet. Nog meerdere offers zoude zij daarvoor brengen. Toendoor Leidens ingezetenen het onwedersprekelijke bewijsgeleverd was, dat de natie, tot welke die burgerij behoorde,zich liever zoude doodvechten dan zich gewonnen geven;toen het bleek, dat geweld, zoo het al zegevierde, slechtstot eene verdelging zoude kunnen leiden, waarbij den over-winnaar slechts lijken en puin zouden overblijven; toenbovendien het vertreden Holland zelfs in de verdrukkingteekenen van kracht en nieuw leven begon te geven, en's vijands slecht betaalde benden na elke zegepraal doormuiterij diens eenig wapen van behoud in een werktuigvan verwarring en ondergang dreigden te verkeeren —toen werden den Prins vredesvoorstellen gedaan.

Reeds was Alva terug geroepen en vervangen door donLouis de Requesens, die met zachtheid en overreding zochtte bereiken wat de ijzeren hertog door willekeur en wreed-heid niet had vermocht. Namens koning Philips kwam hijmet aanbod van amnestie voor alle gepleegd verzet, metvredesaanbiedingen, waarbij in veel werd, bewilligd waarbijmenige grief werd opgeheven, maar waarbij de eisch vanrecht op vrijheid van godsdienst en geweten onverbiddelijkwerd afgewezen. Maar dat recht kon of mocht PrinsWillem dat prijs geven? En toch, kon hij hopen op de