JULIANA VAN STOLBERG.

15

„onder zware aanvechting voor het kruis gebogen", zooalszijn broeder, graaf Lodewijk, aan den landgraaf van Hessenschreef, „dagelijks grooter begeerte gevoelende naar de„prediking van Gods woord, om zich daarin te troosten";en met stil ontzag nam Juiiana het waar, hoe haarzoon onder het gewicht der slagen, die hem troffen,geestelijk wies en gesterkt werd met groote kracht,zoodat het Wilhelmuslied hem naar waarheid kon doenverklaren:

Standvastich is ghebleven

Myn hert in tegenspoet.

Intusschen zag het Nederlandsche volk hopend en smee-kend naar hem uit; want sedert zijnen aftocht naar Frankrijkwas de verdrukking nög verzwaard. De vonnissen van dendoor Alva opgerichten Raad van Beroerte, door het volkom zijne onverbiddelijke gestrengheid den Bloedraad ge-naamd, bleven onverminderd aanhouden en daarbij wassedert nog de eisch van overmatig zware belastingen ge-komen, en dat wel in den vorm niet van eene bede maar vaneene heffing, die in strijd met 's lands wettige en bezworenprivilegiën de Staten voor goed van de aloude mede-regeering ontzette. Dat was een druk, een onrecht, datallen, Roomsch en Onroomsch, zonder onderscheid vangodsdienst te lijden hadden. Deze laatste maatregel ver-wekte dan ook veel meer weerzin, veel meer verzuchting.Hoe echter de onwederstaanbaar sterke hand van den ge-weldenaar af te weren? Zonder hulp van buiten scheeniedere poging tot verzet hopeloos. En wie buiten de grenzen