JUUANA VAN STOLBERG.

5

zijnen beroemden oudsten zoon overschaduwd en daardoorte vee! vergeten zijn, herhaaldelijk, met volle instemmingvan Juliana, aanzienlijke ambten en hooge onderscheidingen,tot zelfs de orde van het Gulden Vlies, omdat de ledendier orde zich moesten verbinden tot eene bestrijding derketters en hij vrij wilde blijven van iederen band, die hemkon noodzaken in eenigerlei vorm de hand te leenen totde onderdrukking der Luthersche meeningen, die hij vastbesloten was binnen zijn gebied te handhaven en daar-buiten te verbreiden.

Hij was onder de eerste Duitsche vorsten, die bepaalden,dat in hunne staten bij het bedienen van den doop delandstaal moest worden gebruikt in plaats van het Latijn;dat eene heldere uitlegging moest voorafgaan aan de com-munie, die onder beiderlei gestalten moest worden gereikt;en dat de priester genoegen had te nemen met eenealgemeene biecht der gemeente. Met orde en in alle stiltewilde hij zijn hervormingswerk voortzetten en volbrengen,want aan scheuring, aan eene breuke met de bestaandeKerk, die reeds spoedig onvermijdelijk zoude blijken, werdtoen nog weinig gedacht. Ook hij en Juliana bedoeldenin den aanvang geene omverwerping, slechts eene zuiveringder Kerk van allengs ingeslopen dwalingen en misbruiken.

Vandaar dat beide ouders zich niet bovenmate veront-rustten, toen hun oudste zoon, onverwachts op elfjarigenleeftijd erfgenaam geworden der bezittingen en titels vanzijnen neef René van Chalons, om zijnen nieuwen, hoogenrang als Prins van Oranje door Keizer Karei V aan zijn