262
Vierter Abschnitt. Zweites Kapitel.
m + l) 2 - 1] E t = - uN,
ik 4- 1
<m ida
t ß 2 -fr.
Es war aber
^ = - 2 (i + 1) Aj + , - d (§. 159. (2))und nach §. 157. [7]
a d J±p + a = - A,
da'
da
i 4 - 1 -
Auch ist, wenn man vorübergehend -P, = 2t setzt, wo-durch A I = A, — 21 wird (§. 158.):
, <m _
tfrt' * (/rt
2t.
Mithin ist auch für jeden Werth Von i (ebendas.):
a
dAj 4- ida
~ A i + 1-
Dies giebt N t = — (2 i + 1) A i + i + a dA ^ 1
und
dN i _ 9 - dAj+i d-Ai +1
<(« ^ da + da 0 - ’
Hiermit aber findet sich
III. [(iÄ + l ) 2
i 2 k~
+
- 1] E {
1 dAi 4. i
ik 4 - 1
a l
(*J- 1) (2 i + _1)" ik + 1, d 2 Ai +
aA i + 1
da
da 2
und nach der Gleichung [4] wird
IV. (« +1) fl, — [<2i + 1) A, + , - a '4+i] -iE,.
Mit diesen Formeln I., . . IV. lassen sich die Werthevon ü h .. 1^ für i = 1, 2, 3, ... und = — 1, — 2,— 3, ... berechnen, und man hat alsdann die von denExcenlricitälen abhängigen Störungen des Radius Veclor
= m'e [D l cos (u + «) + D 2 cos (2 m + k)
+ D—i cos (m — a) + D — 2 cos (2m — «) + •••)4- m'e' [Ej cos (m + ß) + ... 4- cos (w — ß) -f ...]
und die Störungen der Länge