3

Hertogin van Limburg, zuster van Hendrik IV), weike, zoo als later volgen zal, a^n het hoofd der zamenzweringstond, die den Aartsbisschop Engelbert van Keulen het leven kostte.

Graaf Frederik werd in den Rijksban geslagen met andere medepligtige edelen, waaronder ook zijn beidebroeders de Bisschoppen van Munster en Osnabrugge.

Frederik van Isenberg, aan de Keulenaren overgeleverd, kwam op wreedaardige wijze om het leven. Nazijn dood traden zijn beide zonen voor hun regten op, en gesteund door hun oom, den Hertog van Limburg,(aan de Maas) kregen zij een deel hunner goederen terug.

De Hertog van Limburg liet nu een oud kasteel, Limburg a./d. Lenne, herbouwen, gaf het den naam vanHohen-Limburg en vestigde er zijn twee neven op. Deze namen uit erkentelijkheid, niet lang daarna, den naamaan van Limburg.

Daar nu de Graven van Limburg en hunne afstammelingen de Graven van Limburg Stirum (of Sfyruw,want beide schrijfwijzen zijn in gebruik) van bovengenoemde Graven afstammen, blijkt dat zij denzelfden oorspronghebben als de Graven van der Mark, de Hertogen van Cleef, Gulik en Berg; zij allen toch stammen af van deGraven van Altena en van der Mark, die in het begin der 12' eeuw bekend en machtig waren.

Kremer * zegt hieromtrent:

((Und was noch mehr ist, so sind unsere Limburgische Herren und Grafen noch wahre Abkömmlinge von))den uralten Grafen von Berg, des ersten Geschlechts, welches schon in der ersten Halfte des dreizehnten))Jahrhunderts erloschen ist.))

Frederik, Graaf van Isenberg, ook wel Isenburg geschreven, in Westphalen, was omstreeks 1200 domheerte Keulen; hij verliet echter in 1207, toen zijn oudere broeder Everhard overleden was, den geestelijken standom het zwaard aan te gorden en op te treden in de vaderlijke erflanden.

Men vindt Frederik beschreven als een kloek ridder, in moed en kracht, even als door de zucht om denluister en de magt van zijn huistevergrooten, een waardig zoon zijns vaders (Arnold, Graaf van Altena en Isenberg);het ontbrak hem evenwel aan overleg en zelfbeheersching, zoodat zijn hardvochtig en driftig karakter hem tenverderve bragt.

Graaf Frederik was een der magtigste, rijkste en meest gevreesde edelen van een tijd, toen jammerlijkestrijd en het regt. van den sterkste alléén geldig waren, en dikwijls geestelijke en wereldlijke heeren drie, viermaal,zonder blikken of blozen, van partij verwisselden. In den krijg werden noch kerken noch kloosters gespaarden zelfs bisschoppen zwaaiden den brandfakkel. ^ Nu was Frederik van Isenberg in dien tijd niet erger dan veleanderen van zijn stand en lange jaren duurde het eer men hem iets verkeerds ten laste kon leggen; hij nameven als alle andere grooten, deel aan de partij-oorlogen en was waarschijnlijk de daarbij voorkomende Frederikvan Altena, die in 1211 zich in het gevolg bevond van Koning Otto in Italië.

In 1214 huwde hij met Sophia, dochter van den Hertog van Walram Limburg (aan de Maas) en verwierfin hetzelfde jaar den Edelhof Isenberg, gelegen aan den voet van den berg, waarop hij een slot stichtte.

Hij geraakte in een langjarigen oorlog met den Graaf van Loen (Iserlohn) overwon hem en hield hemtot aan zijn dood in strenge gevangenschap. Zijn gebied eigende hij zich daarna toe.

1 Academische Beitrage, Einleitung.

2 Volgens den Prior Cesarius, een tijdgenoot.