W&imM

f^S/m^mmS^säSä^Jl«

74

1185.

et ratum haberent. Ad quod nos non acquieuimus, donec uterque eorum in hocpariter consentientes in tide sua iterum in manu nostra firmiter spoponderant, quodqaicquid modo diceremus, absque omni dubietate et irrefragabiliter sequerentur ettenerent. Diximus itaque propter pacis et caritatis bonum, ut abbas st. Georgiiquinquaginta marchas argenti Tenibacensi usque ad terminum, quem ei prefiximus,solueret et possessionem, de qua agebatur, haberet, cum tarnen illa ad Tenibacensemde iure et rationis ordine spectaret, si autem iam dictum argentum, sicut dicebamus,non persolueret, Tenibacensem, qui hactenus possederat, quiete et pacifice eandeminperpetuum possidere permitteret. Quod audiens promisit se pecuniam soluturum,sed non soluit. Nos uero per fidei sue pactum constringentes eum iterum uocauimusdiemqne denuo statuimus, quo pecuniam solueret. Sed cum facere iterum contemp-sisset, transaeto indicto temporis termino Tenibacensi consilio episcopi et decani etcanonicorum Argentinensium necnon et aliorum quamplurium uirorum possessiouemadiudicantes omnimodis confirmauimus. Paternitas denique uestra ipsi ad uestrampostmodum presentiam cum nostrarum testimonio litterarum accedenti eandem nichi-lominus confirmauit et confirmationis executorias litteras ad nos et ad predictosepiscopum et decanum Argentinensem directas dedit, ut si in possessione illa ulteriusab abbate uel monachis st. Georgii inquietaretur, nos inquietantes excommunicationisuinculo uestra auctoritate innodaremus, quod postea facere compulsi sumus. Namcum Tenibacensis apostolice confirmationis paginam episcopo Constantiensi presentassetet recessisset, abbas st. Georgii ueniens conquestus est apud ipsum episcopum deTenibacense. A quo uocatus cum proficisceretur ad eum, ab abbate st. Georgii perfilium ducis expulsi sunt fratres Tenibacenses de possessione, cum nos ipsum st. Georgiiabbatem secundum tenorem litterarum uestrarum pridie monuissemus, ne Tenibacensesinquietaret. Nos itaque post hec omnia uidentes eum perseuerare in contemptu etmalicia sua tarn ipsum abbatem quam monachos eius, sicut precipistis, excommuni-cauimus et sicut excommunicatos uitari uestra auctoritate precepimus. Hucusque ethoc modo processit inter abbatem utrumr|ue contentio. Vestre deiuceps paternitatissancte discretionis erit malignos fidei sue et precepti uestri trausgressores districtiuset seuerius constringere, fideles uero ab iniusta eorum oppressione manu uestre apo-stolice defensionis uiriliter eripere.

Ohne Datum 2 ).

S

1) In dem Schreiben des Papstes Lucius III. (s. No. 113, Anm. 3) von 1185, Febr. 28 ist auf diesesSchreiben hingewiesen, als der eine Absender aber der Abt von Lützel (de Lucela) bezeichnet. Da BellaVallis (Bellevaux Dep. Haute Saone) das Mutterkloster von Lützel ist, so ist auch hier wohl der Abt Conradvon Lützel (1181—85) gemeint. S

SHü^üsi